بهرام کیابی عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی در گفت وگو با اسکان نیوز:

 پرورش تیلاپیا، گونه های بومی آبزی را نابود می‌کند

 پرورش تیلاپیا، گونه های بومی آبزی را نابود می‌کند
عضو هیات علمی گروه زیست شناسی دانشگاه شهید بهشتی گفت:«پرورش گونه مهاجم و غیربومی "تیلاپیا" یک طرح خطرناک است که علاوه بر تشدید مشکل کم آبی، گونه های بومی آبزی را نابود می کند. چرا برخی برای طرح های مهم و حساس به نظرات علمی توجه نمی کنند؟ این کشور ملک واملاک شخصی هیچکس نیست که خلاف نظر کارشناسی، تصمیم های غیرعلمی و مخرب می‌گیرند و بذل وبخش‌هایی می‌کنند که هم نسل کنونی و هم نسل های آینده، آسیب آنرا خواهند دید؟»
جمعه ۱۹ آبان ۱۳۹۶
ساعت ۱۴:۵۹
کد مطلب: ۶۰۹۴
Share
اسکان نيوز-الهه موسوی: بهرام حسن زاده کیابی دکترای آبزیان وحیات وحش از دانشگاه ایالتی آمریکا و عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی در گفت وگو با اسکان نيوز درباره خبر موافقت رییس سازمان حفاظت محیط زیست با پرورش تیلاپیا در ایران گفت:«در شرایطی که رییس سازمان حفاظت محیط زیست دایما دم از کم آبی می زنند واقعا عجیب است که چگونه از پرورش آبزیان آنهم یک گونه مهاجم غیربومی و به ویژه در همه جای ایران موافقت می کنند. به نظر می رسد ایشان از وزارت کشاورزی آمده اند تا کار همکاران خود را در سازمان حفاظت محیط زیست ادامه بدهند.»

او طرح پرورش تیلاپیا را علاوه بر آسیب های جدی به گونه های بومی، یک طرح مخرب برای آب کشور ذکر کرد و گفت:«حالا که تقریبا تمام نقاط کشور دچار کاهش بارش و مشکل کم آبی است آیا منطقی و علمی و درست است که کسی آبزی پروری کند؟ در خوشبینانه ترین حالت می توانم بگویم تک تک کسانی که امروز به پرورش تیلاپیا توصیه می کنند، افراد خیرخواهی هستند که تامین گوشت بیشتر مدنظرشان است؛ اما اگر به این قضیه تک بعدی نگاه شود مشکلات آن دامن همه را خواهد گرفت. شیلاتی ها باید تمام جنبه های محیطی این طرح را بسنجند و من از ایشان می پرسم آیا به تمام ابعاد این مساله فکر کرده اند؟ و اندیشیده اند که سرنوشت گونه هایی که امروز در رودخانه ها و تالاب های ایران زندگی می کنند چه خواهد شد؟»

کیابی با هشدار درباره اینکه ورود هر موجود غیربومی ممکن است در کشور آثار خاصی داشته باشد گفت:« ما عضو کنوانسیون تنوع زیستی هستیم و وظیفه داریم از ورود گونه های غیربومی به اکوسیستم های طبیعی جلوگیری کنیم. این را تعهد کرده ایم و اخلاقا نیز موظف هستیم.»

این دکترای آبزیان وحیات وحش در ادامه یادآور شد:« قبلا هم در دوره خانم معصومه ابتکار این بحث ها مطرح شد و شیلات، تقاضای موافقت محیط زیست و اجرای این طرح را داشت؛ اما خانم ابتکار قبل از هر گونه پاسخی، ابتدا متخصصان را دعوت کردند و اصلا جلسه ای را با حضور مدیران شیلات، استاندار یزد گذاشتند که در آنجا بنده و آقای دکتر عبدلی برای متقاضیان، توضیح دادیم که تیلاپیا چه خطراتی دارد و مخالفت صریح خودمان را اعلام کردیم. همچنین مشکل این طرح برای قنات های یزد را هم به آنها گوشزد کردند.»

این عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به اینکه اساسا باید در هر مساله ای نظر کارشناسان را بخواهند تاکید کرد:« مسوولان سازمان محیط زیست باید از این مشاوره ها استقبال هم بکنند. این همه متخصصان توانمند که حاضرند نظر و مشاوره بدهند چرا از نظر آنها استفاده نمی شود؟ مگر مملکت ملک شخصی افراد است که سلیقه ای عمل کنند و به هشدارهای کارشناسان توجه نکنند.»  

کیابی در ادامه گفت:«چه کسی در این کشور ماهی تیلاپیا را می شناخت که حالا می خواهند در تمام نقاط آنرا پرورش بدهند؟ بنده نه پرورش دهنده ماهی هستم و نه جزو پرسنل سازمان حفاظت محیط زیست یا سازمان شیلات؛ اما وظیفه دارم حقیقت را بگویم. این کشور ملک واملاک شخصی هیچکس نیست که تصمیم های غیرعلمی و مخرب می گیرند و پا روی نظرات کارشناسی و هشدارهای علمی می گذارند. مگر این کشور ملک شخصی است که بذل وبخشش هایی می کنند که هم نسل کنونی و هم نسل های آینده، آسیب آنرا خواهند دید؟ کشور جای بذل وبخشش های اینچنینی نیست.

آیا نباید از فجایع قبلی درس بگیریم؟ خاطرم هست که دریاچه ارومیه را چگونه با همین سیاست های نادرست، خشک کردند. دستور دادند که محصولات آب بری مانند چغندر در آنجا پرورش داده شود و آذربایجان تبدیل به یکی از قطب های تولید چغندر در کشور بشود. از سال 77 که دریاچه ارومیه حال خوبی داشت طی کمتر از دو دهه دریاچه را همین سیاست های نادرست و بدون مشورت با متخصصان خشکاند و به نمکزاری تبدیل کرد که حالا اسپری نمک می کند. همین گوش نکردن به هشدارهای کارشناسان دلسوز، چنین فاجعه ای را رقم زد و حالا می خواهند این گونه فجایع را تکرار کنند؟ واقعا کی قرار است از گذشته درس بگیریم و سلیقه ای عمل نکنیم؟ در همین گیلان و مازندران، آیا 20 سال پیش شکل بارش اینگونه بوده و تغییر نکرده؟ تغییر اقلیم و گرم شدن زمین و سیاست های نادرست و برنامه های غیرکارشناسی و سلیقه ای این تغییرات را ایجاد کرده است. خراب کردن در کمتر از چند روز صورت می گیرد؛ ولی وقتی می خواهید بسازید سال ها طول می کشد. تازه این وقتی است که ساختن با مصالح بیجان باشد و حالا که مصالح جاندار است چگونه می خواهید با آن همه فاکتورها کنار بیایید و اثرات و پیامدهای آنرا کنترل کنید؟»

او با اشاره به اینکه برخی نام طرح پرورش تیلاپیا را "طرح سبز" و "دوستدار محیط زیست" نیز گذاشته اند گفت:«اینکه ما آخر اسم یک طرح، واژه "سبز" اضافه کنیم و فکر یا القا کنیم که آن طرح دوستدار محیط زیست است، خودمان را فریب داده ایم. به قول سعدی «به عمل کار برآید به سخندانی نیست» اینکه راه بروی و شعار بدهی و بگویی سبز هستم و محیط زیستی، دردی دوا نمی شود؛ مهم این است که در سیاست گذاری ها، روش ها و اجرای طرح ها، بر اساس دانش محیط زیست عمل کنی و به هشدارها و نظرات متخصصان این حوزه توجه کنی. آنگاه می توانی ادعای سبزبودن داشته باشی.» 
 
 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
کل نظرات : ۱۲
منتشر شده : ۶
در صف انتظار : ۳
غیر قابل انتشار : ۳
 
 
اسماعیلی
احتمالاً در تهیه این مصاحبه اشتباهی رخ داده چون پذیرفتنی نیست که یک استاد دانشگاه اصل آبزی پروری را زیر سوال ببرند! به نقل از ایشان نوشته شده:
"حالا که تقریبا تمام نقاط کشور دچار کاهش بارش و مشکل کم آبی است آیا منطقی و علمی و درست است که کسی آبزی پروری کند؟"
خوبست سیستم های مختلف آبزی پروری را توضیح دهیم، تلفیق آبزی پروری با کشاورزی را بگوییم، استفاده از آبهای نامتعارف برای تیلاپیا را تشریح کنیم، سامانه های برگشت آب را بیان نماییم، امکان تولید 100 تن تیلاپیا با یک لیتر برثانیه را روشن کنیم، کمک تیلاپیاپروری به حفظ منابع آبی را شرح دهیم، امکان تولید تیلاپیا با آب دریا را متذکر گردیم،
آبزیان می تواند و باید آرام آرام جایگزین بخش قابل توجهی از گوشت قرمز شود و هر کیلو گوشت قرمز 15000 لیتر آب می برد و ماهی چقدر آب می برد؟...
فرمایشاتی که به نقل از استاد ارچمند، آقای دکتر کیابی منتشر شده در تضاد کامل با رویکرد فائو است. فائو قویاً روی آبزی پروری تاکید دارد و در گزارشی که مشترکاً با بانک جهانی و دو نهاد بین المللی دیگر منتشر کرده اظهار داشته که تولید سه ماهی از همه پیشی می گیرد که یکی از آنها نیلاپیا است. در گزارش دیگری از فائو، تیلاپیا را دومین ماهی تولیدی جهان می داند و اولین ماهی از نظر افزایش تولید سالیانه. آنگاه چگونه یک متخصص دانشگاهی در مقابل این موج جهانی آبزی پروری به سردمداری تیلاپیا که با تایید و تاکید فائو همراه است، می ایستند؟
شروین شیخ
مطالب استاد عزیز رو مطالعه کردم.دو نکته بسیار سوال برانگیز شده!ابتدا اینکه چرا در این چند دهه که اساتیدی همچون اقای دکتر کیابی در راس مراکز دانشگاهی و طرف مشاوره سازمان محیط زیست بودند و به فرمایش خودشان همیشه خطرات احتمالی را بررسی میکردند این مقدار تخریب محیط زیست داشتیم؟
پس عملکرد اساتید و مسولان در دهه های گذشته نتیجه ای جز خشک شدن رودخانه ها و دریاچه ها نداشته است!
چرا باید دوباره اعتماد کرد؟
دوم اینکه چرا ماهی تیلاپیا که واردات ان مافیایی بوده و هست ذهن استاد را درگیر کرده؟
ایمان حیاتی
ای کاش دوستان و اساتید در محیط زیست به جای جبه گیری با این واقعیت روبه رو بشن که توسعه در بخش کشاورزی چه در دام چه در ابزیان و چه در نباتات به هر شکل با صرف هیزنه طبیعت رو به رو خواهد شد و این گونه سنگ اندازی ها و چبهه گیری های عیر علمی اعث رو اوردن پرورش دهنه ها به محصول به صورت زیرزمینی و غیر کارشناسی نیشه که مطمعنا طبعات بد ب خوهد داشت ای کاشک محیط زیست و فعالان در این عرصه به جای این گونه صحبت های بدون منبع به فکر راه حل هایی برای مشکلات موجود باشن
ایمان حیاتی
از مدیریت محترم سایت اسکان نیوز تقاضا دارم این گونه گزارشات رو رو حد اقل به بصورت مناظره یرگزار کنند تا موافقین هم نماینده ای داشته باشن و اونوقت بشه مقایسه کرد که ایا نظرات دوستان پایه واساسی علمی داره و یا جهت دار و با قصد مشخص نظریه پردازی میکنن .و یا حد اقل جوابیه ای که اساتید شیلات نسبت به سخنان این استاد محترم دارن رو چاپ کنن این حد اقل کاریه که از سایت اسکان نیوز انتظار میره .
خدا قوت دكتر كيابي عزيز
زنده و پاينده باشيد
مهرداد رحیمی
بسیار خرسند وبه سهم خود سپاسگزارم که جناب دکتر کیابی نظرات خود را بصورت روشن ومستدل ابراز کرده اند.انصافا در کشورمان چند نفر متخصص در حد واندازه ایشان وجود دارد .بی نیازی واستغنای فکری ومادی ایشان بر هیچ کس پوشیده نیست .تا چه زمانی می بایستی شاهد آن باشیم که هر کسی به خود جرات داده ودر مقام پاسخگویی به مسائل علمی مطروحه توسط اساتید برآید .بسیاری از متخصصان شیلات ومحیط زیست شاگردان این استاد بی بدیل بوده اند واقعا جای آن دارد خون موج زند در دل لعل ،زین تغابن که خزف می شکند بازارش.
آیا هرگز از خود سوال پرسیده اید؟ ماهیان بومی مناطق مختلف ایران در چه وضعیتی هستند.
آیا مهمترین وظیفه سازمان شیلات حفظ وبازسازی ذخائر آبزیان کشور نیست?
طبیعی وقابل درک است که پرورش دهندگان آبزیان دغدغه تجارت خود را داشته باشند ، اما متصدیان ومجریان سیاست ها وبرنامه های کلان کشور بایستی دیدگاهی همه جانبه گر وفارغ از نزدیک بینی های خرد وناچیز منافع مادی ،کوتاه مدت داشته ومنافع تمامی ملت را مد نظر قرار دهند.