جان‌پناه‌های بتونی دوره پهلوی پل قاجاری محمدحسن خان تخریب را کردند

لودرها دوره پهلوی را به بهانه احیا دوره قاجار از بین بردند

لودرها دوره پهلوی را به بهانه احیا دوره قاجار از بین بردند
به بهانه احیا دوره قاجاری پل محمد حسن خان در بابل این بار با لودر به جان این پل افتادند و جان‌‌پناه‌های دوره پهلوی اول و دوم را کندند.
دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷
ساعت ۱۴:۰۹
کد مطلب: ۱۲۵۷۲
Share
اسکان نيوز: با آمدن بودجه‌های عمرانی مصیبت مرمت‌ هم آغاز می‌شود از مناقصه‌های مساله‌دار تا مرمت‌های غیراصولی و گاهی غیرضروری. مساله‌ای که سال‌هاست آثار تاریخی با آن دست به گریبانند و مسئولان معاونت میراث فرهنگی چشم خود را بر روی آن بسته‌اند. اکنون خبر می‌رسد که دیروز ۳۰ تیر ماه به بهانه احیا دوره قاجاری پل محمدحسن خان در بابل این بار با لودر به جان این پل افتادند و جان‌‌پناه‌های دوره پهلوی اول و دوم را کندند.

پل محمدحسن خان قاجار در جنوب شهر بابل و بر سر راه قدیم بابل به آمل بر روی رودخانه بابل دارای هشت چشمه است که ۶ چشمه اصلی آن بزرگتر و دو چشمه ابتدایی و انتهایی آن کوچکتر از بقیه است. تا سال ۱۳۴۳ شمسی راه ارتباطی بابل به بندپی، آمل، تهران، روستاهای جنوب و جنوب غرب بابل از این پل بود که با بهره‌برداری از پل «موزیرج» در محور جاده جدید بابل به آمل از فشار وارده به این پل کاسته شده است. پل محمد حسن خان توسط سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران با شماره ۱۴۱۴ در اردیبهشت سال ۵۶ به ثبت آثار ملی رسیده است.

علیرضا صادقی‌امیری، دبیر انجمن جوانان سپید پارس استان مازندران درباره اتفاقات جدیدی که بر روی این پل افتاده است، می‌گوید: ۳۰ تیرماه با لودر تمام جان‌پناه‌های پهلوی اول و دوم را کندند. ما در این‌جا با دو مساله روبه‌رو هستیم فرض مجاز بودن تخریب، روش به کار رفته اشتباه است و نباید ماشین آلات سنگین به کار برود و با همین پیکورهای دستی می‌شد این کار را انجام داد. تمام تلاش ما در طول این سال‌ها بر این بوده که ماشین آلات سنگین از روی پل رد نشود حال چگونه است که به بهانه مرمت و احیا مسئولان خود قانون را زیر پا می‌گذارند. از سویی با این پرسش رو به رو هستیم که چه حاجت به کندن جان‌پناه‌ها که در پاسخ باید گفت مسئولان به این نتیجه رسیده‌اند که جان پناه‌های پهلوی الحاقی است و می‌خواهیم با کندن آ‌ها جان پناه دوره قاجار و چهار برج آن را بازسازی کنیم؟!

او اضافه می‌کند: این پل در دوره پهلوی به همین شکل ثبت شده است. زمانی که یک اثر با همان تزییناتش ثبت می‌شود هیچ کس حق دخل و تصرف در آن ندارد. مانند آن است که ما برای احیا مسجد جامع ساری بخش قاجاری را تخریب کنیم و بگوییم می‌خواهیم سبک دوره ساسانی را احیا کنیم. یا فلان مسجد جامع را تخریب کنیم و بگوییم می‌خواهیم به سبک قدیم‌اش آتشکده احداث کنیم چنین چیزی امکان‌پذیر است؟! اصلا فرض که این طرح از سوی شهرداری و شورای شهر ارائه شده باشد، میراث فرهنگی با چه منطقی و طبق کدام قانون به چنین اقدامی رضایت داده است؟ حداقل خاطره جمعی سه نسل از پهلوی اول تا جمهوری اسلامی با این پل به همین شکل بوده است و عکس‌های موجود هم گواه همین امر است.


این فعال میراث فرهنگی با اشاره به رفت‌وآمدهای پیشین ماشین آلات و خودروها از روی این پل و تصادف با پایه‌های آن، همچنین خشکسالی و کمبود آب رودخانه که به نشست پل می‌انجامد، تاکید می‌کند: این پل تن و پایه‌های نحیفی دارد و تا کنون هیچ مرمت اصولی روی آن انجام نشده است. به حد کفایت در طول سالیان گذشته اسیر تصمیمات عجولانه و بی‌تدبیرانه مسئولان بوده است. فقط یک مورد از این دست اقدمات کندن بدنه پل با پیکور و نصب چراغ‌ها بوده است. ده‌ها بار نورپردازی این پل را تغییر دادند. مساله نشست زمین و پل به دلیل کم شدن آب هم مطرح است. حال هم برای ساخت جان پناه در دو طرفش آجری بیشتری پیاده و بار سنگین بیشتری بر دوش این پل قدیمی می‌گذارند. آیا پل طاقت این اضافه وزن را دارد؟

تحقیقات  نشان می‌دهد که در حال حاضر دو پیمانکار از شهرداری و راه و شهرسازی در محل حضور دارند و ناظر میراثی هم شخصی است که در کارنامه کاری خود مدیر پایگاه برج‌های آرامگاهی مازندران و شمال کشور را دارد. حال این پرسش مطرح است نمره قبولی این فرد در مرمت آتشکده آمل، برج آرامگاه داعی کبیر محله راستکوی آمل، برج رسکت ساری و برج لاجیم سواد کوه چقدر بوده است و معاونت میراث فرهنگی استان مازندران با چه منطق و قانونی مجوز چنین اقدامی را صادر کرده است؟

در نیمه دوم قرن دوازدهم هجری، محمدحسن ‌ان قاجار- جد آقامحمدخان – با صرف دوازده هزار تومان پل عظیمی بنا کرد که به نام وی به پل محمدحسن‌خان معروف شد. این پل صد متر درازا و شش متر پهنا و هشت متر ارتفاع و هشت چشمه دارد. پل محمدحسن‌خان، از همان ابتدا به احتمال قوی به این نام مشهور بوده و نام دیگری به آن اطلاق نمی‌شد. پل محمدحسن‌خان توسط محمدحسنخان جد آقا محمدخان‌قاجار بر روی بابل‌رود به سال ۱۱۶۸ ه.ق احداث شد. سیاحانی مانند رابینو و … همگی در تاریخ ساخت پل محمدحسین‌خان هم عقیده بوده و آن را مربوط به دوره افشاریه دانسته‌اند.

پیش از این پل قاجاری به نوشته تاریخ بیهقی، در دوره غزنوی در این محل پلی چوبی وجود داشته ‌است، که به نوشته تاریخ طبرستان ابن اسفندیار، بعدها به دستور نصیرالدوله شاه غازی (۵۵۸-۵۳۶ ه‍. ق) «زر به خروارها ریخته شد و پارو در میان زد و … پلی از خشت و آهک بنا کردند». از مصالح به کار رفته می‌توان به آجر، ملات گچ و آهک و تخم مرغ اشاره کرد.


 
مرجع: چمدان

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.