رویایی به رنگ سبز درمتن حاشیه شهر/ فقر تبریز از فضا سبز

رویایی به رنگ سبز درمتن حاشیه شهر/ فقر تبریز از فضا سبز
زمان زیادی نمی‌گذرد از روزهایی که تبریز لقب «تنها باغ شهر ایران» را به خود اختصاص داده بود، در حالی که امروز حال فضا سبز در اکثر نقاط شهر و به ویژه متن دردمند حاشیه خوب نیست.
دوشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۷
ساعت ۱۶:۵۹
کد مطلب: ۱۷۸۰۶
Share
اسکان نيوز:  اگر پا سخنان پدران و مو سپیدانمان بنشینیم، سرانجام به خاطرات سرسبزی خواهیم رسیم، خاطراتی از جنس طراوت که روزی لقب تنها باغ شهر ایران را در تاریخ شهر اولین‌ها رقم زده بودند، امروز اما نه تنها چیزی از آن باغ شهر افسانه‌ای به جا نمانده است، بلکه سراسر شهر تبریز در حصار هویت خراش‌هایی است که ماهیت تبریز را از باغ شهر به کلان شهر تغییر داده‌اند.

این روزها اگر بخواهیم از تبریز سخن بگوییم، ناخودآگاه تصویری از زندگی صنعتی، آلودگی هوا، صدای گوش خراش ساخت‌وسازها، سرفه‌های خودروهای تک‌سرنشین و فرسوده و به شماره افتادن نفس‌های هوا پاک باغ شهر تبریز، ناخودآگاه در ذهن تداعی می‌شود.

تبریز کهنسال، گذشته از تمام زیبایی‌هایش همانند بسیاری از کلان‌شهر های ایران با مشکل کمبود فضا سبز دست‌وپنجه نرم می‌کند. افزایش جمعیت از یک سو و آلودگی هوا از یک سوی دیگر فضا سبز را تبدیل به یک نیاز ضروری برای اقشار مختلف جامعه کرده است. اما در این میان کمبود فضا سبز در  متن دردناک حاشیه شهر بیشتر به چشم می‌خورد، حاشیه‌ای که بیشترین تعداد کودکان را در خود جا داده است، و در مقایسه با گلکاری‌های متنوع و روشنایی کافی  مناطق بالاشهر کماکان از خدمات شهرداری بی‌نصیب مانده‌اند.

زندگی جریان دارد حتی در آن سوی شهر

این‌جا تبریز است، جایی که در تاریخ آن حماسه‌هایی به بلندای سهند جا دارند. بر بلندا بام رفیع تبریز ایستاده‌ام. از بالا کوه عینالی نمایی کلی از شهر اولین‌ها در محدوده دیدم است. از عینالی که پایین می‌آیم، وارد منطقه‌ای از شهر می‌شوم که نام  «حاشیه» به خود گرفته است، این‌جا انگار تافته‌ای جدا بافته از زندگی ماشینی و مدرن شهر تبریز است. تا چشم کار می‌کند، کوچههای تنگ و باریک و پله‌های غیراستاندارد، شده‌اند محل تفریح کودکان حاشیه‌نشین.

پا صحبت هرکدامشان که بنشینی به آرزوهای بزرگی می‌رسی که به حسرت بدل شده‌اند، زندگی همه ساکنان محلات حاشیه تبریز، یک وجه مشترک دارد. این‌که زندگی‌های به مراتب بهتری در شهرها و یا روستاهای کوچک خود داشتند، ولی آمدند تا به رویای زندگی مدرن دست یابند، غافل از این‌که شهر های بزرگ مشکلات بزرگتری در پی دارند.



فضا سبزمان آرزوست

برای درک بهتر گوشه‌ای از مشکلات حاشیه‌نشینان پا صحبت‌های ساکنان محله هایی چون خلیل آباد، ملازینال،   یوسف آباد، احمدآباد و ایده لو می‌نشینم تا حاشیه نشینی و مشکلاتش را از زبان حاشیه‌نشینان بشنوم.

گلابادام تقی‌زاده، از ساکنان محله ایده لو تبریز، در خصوص کمبود فضای سبز در مناطق حاشیه‌نشین، می‌گوید: محل تفریح کودکان ما خانه خرابه‌هایی هستند که تا همین دیروز پاتوق افراد معتاد بود.

وی می‌افزاید: کوچه و پس کوچه‌های محله ما چه از لحاظ امنیت و چه از لحاظ فرهنگی، برای بازی کودکان مناسب نیست و وجود یک فضا بازی در منطقه به شدت ضروری است.

سمیه اقدمی، از اهالی محله ملازینال  در این خصوص بیان می‌کند: برای منی که در خانه خود، سه کودک قدونیم‌قد دارم، تامین محیط مناسب و پارک برای تفریح کودکان بسیار سخت است.

مادر ۳۵ ساله، در ادامه به باورهای عموم مردم مبنی بر تفریح کودکان حاشیه‌نشین در کوچه و پس کوچه‌های شهر پاسخ می‌دهد: همگی می‌دانیم که کوچه‌های مناطق حاشیه‌نشین به هیچ عنوان برای تفریح کودکان مناسب نیست. و خطرات زیادی دارد.



وی از تنها پارک محدوده سکونت خود می‌گوید: تنها یک پارک به اسم  «شقایق»، برای تفریح تمامی ساکنان این محله و محلات اطراف وجود دارد.

حسن اصغری از سکنه محله احمد آباد است، که دو فرزند دارد. او  در خصوص محیط تربیتی کودکان مناطق حاشیه‌نشین توضیح می‌دهد: کودکان ما هم، حداقل به اندازه کودکان بالاشهر نیاز به محیطی برای شادی و تفریح دارند و نبود این‌گونه فضاها نشان از بی‌توجهی مسئولان مربوطه به کودکان این مناطق است.

وی ادامه می‌دهد: به علت نبود این گونه مناطق و به منظور تربیت صحیح کودکان، ما مجبوریم فرزندان خود را در خانه‌هایمان زندانی کنیم.

پدر ۳۵ ساله تصریح می‌کند: مسئولین بیایند و ببینند آیا راضی می‌شوند فرزندانشان حتی به اندازه چند دقیقه در این کوچه و پس کوچه‌های خطرناک مشغول بازی شوند.

مدیریت شهری به فکر جابجایی

نقش سازمان سیما منظر و فضا سبز شهرداری در این میان بیش از سایر نهادها به چشم می‌خورد. مدیرعامل سازمان سیما، منظر و فضا سبز شهرداری تبریز در خصوص کمبود فضا سبز در حاشیه شهر تبریز، می‌گوید: فضا سبز شهر تبریز عمدتا در مناطق حاشیه‌ای شهر بیشتر از بافت‌های مرکزی است، به طوری که اکثر تفرجگاه‌ها و پارک‌های بزرگ شهر در شمال، جنوب شرقی و غرب شهر واقع شده‌اند، به عنوان مثال تفرجگاه عون بن علی، آرپادرسی، پارک بزرگ ایل گلی و چندین پارک و تفرجگاه چند هکتاری دیگر در حاشیه شهر جا دارند.

علی مدبر ادامه می‌دهد: در بالادست بافت حاشیه‌نشین، مانند محلات ملازینال، یوسف آباد، احمد آباد و محلات همجوار، تفرجگاه عون بن علی به‌عنوان یکی از بزرگترین تفرجگاه‌های شهر تبریز در اختیار ساکنان این مناطق قرار دارد.
 


وی تصریح کرد: تراکم غیراصولی بافت این مناطق حاشیه‌نشین موجب شد که مدیریت شهر تنها به فکر جابه‌جایی و انتقال ساکنان و مسیرگشایی این مناطق و حفظ جان سکنه در شرایط اضطراری است.

مدیرعامل سازمان سیما، منظر و فضا سبز شهرداری تبریز در خصوص فضا سبز شهر تبریز، توضیح می‌دهد: در حال حاضر تعداد ۲۶۰ پارک در سطح شهر تبریز جا دارند. که به علت موانع تملک و تبدیل باغات و منازل خصوصی به فضا سبز، شهرداری سعی دارد به حد بضاعت خود در هر فرصتی اقدام به افتتاح پارک‌های کوچک کند.

حاشیه نشینان همچنان منتظر

باد زمستانی تبریز، وزیدن گرفته است، کودکان مناطق حاشیه‌نشین با توپ‌های پلاستیکی و لباس‌های پاره پاره خود در پله‌های باریک و شکسته در حال بازی هستند، و مادران همیشه نگران این بار چشم به جهت حرکت توپ فرزندان دوخته‌اند. آن‌ها با تمام بی‌مهری‌ها همچنان امیدوارانه منتظر توجه مسئولان مربوطه هستند.
 
مرجع: مهر

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.