روسای سازمان «م.ص.گ»برای حیاط خلوت‌ها چه کردند؟

روسای سازمان «م.ص.گ»برای حیاط خلوت‌ها چه کردند؟
یک کارشناس میراث فرهنگی و گردشگری معتقد است شرکت ایرانگردی- جهانگردی، شرکت‌های تابعه کانون جهانگردی و اتومبیل‌رانی و شرکت توسعه گردشگری ایران باید به دلیل موازی‌کاری و تداخل با امور اجرایی به بخش خصوصی واگذار شود امری که با وجود تأکیدات قانون مبنی بر واگذاری امور اجرایی همچنان حتی در دوره ریاست علی اصغر مونسان که هم دوره با دستورات قانون ششم بوده محقق نشده است.
پنجشنبه ۷ شهريور ۱۳۹۸
ساعت ۱۶:۰۵
کد مطلب: ۲۲۳۶۶
Share
اسکان نيوز-مریم اطیابی:از سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری همواره به عنوان حیاط خلوت دولت یاد شده است. جایی برای سکوی پرش دولتمردان رانده شده از مجلس، برای نشستن بر صندلی‌های قدرت. دولت به بهانه بار مالی و مغایرت آن با اصل کوچک‌سازی ساختار دولت، مخالفت‌های مکرری با تشکیل وزارتخانه مزبور داشته است. اما همین دولت چندی پیش با ارائه لایحه‌ای به دنبال تشکیل چهار وزارتخانه جدید بود، که با بحث کوچک‌سازی مغایرت داشت.
 
واکنش ضد و نقیض دولت به تشکیل وزارتخانه در حالی رخ داد که روحانی در پای صندوق رأی دوازدهمین دوره ریاست جمهوری گفت:«کشور فقط با قانون اداره می‌شود، اما همواره قانون گریزی و اخلاق گریزی وجود دارد.» او در نهایت علی اصغر مونسان را به عنوان گزینه انتخابی وزارت انتخاب کرد. کسی که شورای عالی ميراث فرهنگی و گردشگری که مهمترين رکن سياست‌گذاری نهاد قانونی ميراث فرهنگی و گردشگری و مرکب از 11 نفر از اعضای هيات دولت، چهار نماينده رئيس‌جمهور و ديگر مقامات است، در طول حضور او تشکيل جلسه نداده است و فقط کمیسیون های آن تشکیل شده است و بسیاری از امور برنامه ششم را متوقف نگاه داشته است.
 
هم او که ارتباط خوب با مجلس را یکی از شعارهای خود قرار داد اما به جای آن که معاونت سرمایه‌گذاری با گردشگری ادغام شود معاونت حقوقی و پارلمانی که یک واحد مستقل بود را با قرار دادن در زیر مجموعه سرمایه‌گذاری تنزل درجه داد.
 
او همچنین اعلام کرد: «کسانی که با من کار کرده‌اند می‌دانند که تیمی ندارم و تیم‌گرا نیستم.» امری که بعدها خلاف آن به اثبات رسید و حلقه مدیران کیش‌نشین سازمان «م.ص.گ» را سیطره کردند. آنها بیشتر بر مسند شرکت‌های اقماری گردشگری نشستند. شرکت‌هایی که بنا به گفته کارشناسان از آنها با عنوان حیاط خلوت‌های سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یاد می‌شود.

شرکت ایرانگردی و جهانگردی
شرکت توسعه گردشگری ایران
کانون جهانگردی و اتومبیل‌رانی


در این بین مدیر یکی از این شرکت‌ها جزو بازداشت‌شدگان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بود.
 
درحال حاضر هم به نظر می‌رسد تبلیغات مونسان برای نشستن بر صندلی وزارت را پایگاه خبری متعلق به یکی از اعضای هیات مدیره کانون ایرانگردی و جهانگردی به عهده گرفته است و مصاحبه‌هایی را در راستای حمایت از او از سوی نمایندگان مجلس منتشر می‌کند.
 
اما به راستی چرا شرکت‌های تابعه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری همواره با حواشی رو به رو هستند؟

اردشیر اروجی یکی از کارشناسان برنامه‌ریزی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در گفت و گو با خبرنگار اسکان نيوز از هفت مجموعه تابعه نام می‌برد که برخی از آنها سال‌ها است در جریان موازی با اهداف این سه حوزه حرکت می‌کنند و منافع و مطامع دولتیان را تضمین می‌کنند و به چهار دسته تقسیم می‌شوند:

1.مجموعه‌هایی که باید به بخش خصوصی واگذار شود
2.مجموعه‌هایی که دارای حواشی و زواید شده و باید مجموعه‌های افزوده شده به آن کم شود
3. مجموعه‌هایی که باید کلا منحل شود
4.مجموعه‌هایی که ضروری و با اهمیت هستند.
 
این هفت مجموعه تابعه به شرح زیرند:
 
1.کانون جهانگردی و اتومبیل‌رانی
2.شرکت توسعه گردشگری ایران
3.شرکت توسعه ایرانگردی و جهانگردی
4. موسسه آموزش عالی علمی- کاربردی میراث فرهنگی
5. موسسه آموزش عالی میراث فرهنگی- گردشگری
6. صندوق احیا و بهره‌برداری بناهای تاریخی
7.پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری
 
او در مورد هر کدام از این بخش‌ها چنین توضیح می‌دهد:
 
1. شرکت توسعه ایرانگردی و جهانگردی( در دوره مونسان مدیر آن بازداشت شد)
 
شرکت توسعه ایرانگردی و جهانگردی جزو گروهی است که باید واگذار شود. این شرکت دولتی وابسته به سازمان(وزارت کنونی) بر اساس تبصره 2 ماده 1 قانون تشکیل شده است و طبق آن قانون مقرر بود امور اجرایی سازمان ایرانگردی- جهانگردی که تا پیش از تشکیل سازمان وجود داشت، در قالب این شرکت تجمیع شوند و بعد هم این شرکت واگذار شود. این تجمیع صورت گرفته اما واگذاری هنوز که هنوز است، صورت نگرفته است.بنابراین باید با وزارتخانه شدن، این شرکت که امور اجرایی گردشگری را به عهده دارد واگذار شود.ذکر این نکته ضروری است طبق قانون قبلی و طبق قانون ششم توسعه باید این بخش واگذار می‌شد که تا کنون اجرایی نشده است.
 
2. شرکت توسعه گردشگری ایران

این شرکت هم باید واگذار شود.این شرکت پیش از انقلاب به نام شرکت توسعه «مهمانخانه‌های ایران» شناخته می‌شد.و تاریخ تأسیس آن به 31/2/ 1347 بازمی‌گردد.سهامداران آن برخی شرکت‌های خارجی بودند. پس از انقلاب سهام این شرکت‌های آمریکایی «اینترکنتینانتال»و شرکت سویسیEWI  و شرکت سهامی تأسیسات جهانگردی به سهامدار ایرانی واگذار شد. در سال 1383 تغییراتی در اساسنامه اعمال شد و هم‌زمان نام شرکت به «شرکت توسعه گردشگری ایران» تغییر یافت.

فعالیت این شرکت افزون بر بهره برداری از برخی هتل‌ها و اماکن توسعه زیر ساخت‌های گردشگری کشور هم هست. ایت شزکت 73 درصد دولتی و 27 درصد متعلق به بخش خصوصی است بنابراین شرکتی دولتی به شمار می‌رود.(بیش از 50 درصد ان متعلق به بخش دولتی است)

اعضای مجمع عمومی شرکت را در حال حاضر وزیر اقتصاد و دارایی، رئیس سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، وزیر دادگستری و همچنین نماینده بخش خصوصی تشکیل می‌دهند.

وجود این شرکت هیچ ضرورتی ندارد آن هم وقتی حتی سهام نیروگاه‌های برق هم به بخش خصوصی واگذار می‌شود. این شرکت باید کلا به بخش خصوصی واگذار شود.

این شرکت شامل مجموعه گروه هتل‌های لاله هم می‌شود:هتل پنج‌ستاره بین‌المللی لاله تهران، هتل چهارستاره بین‌المللی لاله سرعین، هتل صخره‌ای بین‌المللی لاله کندوان، هتل چهارستاره بین‌المللی چابهار، هتل بین‌المللی لاله بیستون (کاروانسرای عباسی)

جالب آن که این شرکت در پنج استان گیلان، یزد، فارس، چهارمحال و بختیاری،و کرمانشاه شرکت‌های استانی و در شش قسمت شرکت‌های مستقل دارد. شرکت‌های وابسته هم بخش دیگری از این شرکت‌ها است. شرکت ایرانگردی اوج، شرکت ‌میراث آریا و... که برخی در حال تسویه است. در مجموع این شرکت حدود 500 پرسنل دارد.
و پرسش جدی اینجا است که چند پست مدیریتی اعم از مدیر عامل،هیأت مدیره، مدیریت اداری- مالی، مدیریت فنی، مدیریت گردشگری به بهانه این شرکت اشغال شده است؟ این شرکت چه کارنامه‌ای دارد و به چه دلیل باید دولتی باشد؟ اگر واقعا سود آور است به بخش خصوصی واگذار شود. چرا سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری باید در کار اجرایی دخالت کند و صنف اجرایی را دچار مشکل کند؟

سازمان گردشگری (وزارتخانه کنونی) باید فقط سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی، هدایت، حمایت، نظارت و ارزشیابی کند. طبق قانون باید امور اجرایی به بخش خصوصی واگذار شود. این شرکت یکی از همان شرکت‌هایی است که با پست‌های سازمانی و هتل‌ها و زیرمجموعه‌های درآمد زا برای دولت به حیاط خلوت تبدیل شده است.
 
3. موسسه آموزش عالی علمی-کاربردی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
 
وقتی دانشگاه‌ها متخصصان مرمت، میراث فرهنگی و گردشگری و باستان‌شناسی را آموزش می‌دهند چه ضرورتی به وجود این موسسات هست؟ اگر هم ضرورتی وجود دارد یک مرکزی وجود دارد به نام «مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی» که باید بر روی آن متمرکز می‌شدیم و آن را تقویت می‌کردیم.
 
4.مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی (در دوره مونسان تعطیل شد)

این مرکز با سابقه 30 ساله از سال 68 با هدف تربیت نیروهای متخصص از فوق دیپلم تا کارشناسی ایجاد شده است و بیشتر متخصصان این سازمان فارغ ‌التحصیل آن هستند. این مرکز از شورای آموزش عالی مجوز تأسیس داشته است و روزگاری به گواهی یونسکو تنها مرکز آموزش میراث فرهنگی در سطح منطقه بود که توانسته ساختار آموزش عالی کشور در حوزه میراث فرهنگی را پی‌ریزی و الگو سازی کند. اما به جای حمایت از آن و تبدیل آن به یک مرکز منطقه‌ای آموزش اینک در دوره ریاست مونسان تعطیل شده است.

(تمامی روسای سازمان پس از بقایی، در دولت‌های مختلف، متوجه تاثیرات مخرب انحلال مرکز شدند و همگی طی مکاتبات متعدد با رئیس جمهور و معاون توسعه مدیریت رئیس جمهور درخواست لغو مصوبه مربوط به مرکز و ابقاء آن را دادند. در زمان ریاست مسعود سلطانی‌فر بر سازمان،شورای عالی میراث فرهنگی تشکیل شد که با طرح موضوع ابقاء و تداوم فعالیت مرکز موافقت کرد. در سال 1395 این نظر به دبیرخانه شورای عالی اداری برای طرح و تصویب ابلاغ شد. اما اکنون در دوره ریاست مونسان این مرکز تعطیل شده است.)

حالا سوال اینجا است چرا باید موسسه آموزش عالی علمی-کاربردی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری که سابقه چندانی هم ندارد باقی بماند و به مرکز درآمدزایی تبدیل شود اما مرکز آموزش عالی تعطیل شود؟ رشته‌هایی را که دانشگاه آموزش نمی‌دهد در کجا باید آموزش داد؟ مگر نه این که هدف تشکیل مرکز اموزش عالی این بوده است.

5. صندوق احیا و بهره‌برداری بناهای تاریخی( در دوره مونسان دوبار مدیر آن تغییر کرد)

يك موسسه غير انتفاعی دولتی که هیأت امنای دولتی دارد و بناهایی که به صرفه است تا به بخش خصوصی واگذار شود به این صندوق تحویل داده می‌شود تا با تعیین کاربری و اعطای مجوز بهره‌برداری  و حمایت از اشخاص حقیقی این بناها که شامل بناهای غیر نفیس است احیا کند. صندوق خوبی که مجوز مجلس دارد و باید به آن توجه خاصی شود. به جای آن که عده‌ای مدام خیز بردارند که به صورت قانونی بناها را در مصوباتی به شهرداری‌ها واگذار کنند تا آنها که هیچ سابقه مرمتی و حفاظتی ندارند امور بناها را به عهده بگیرند و با اطلاعات رسانه‌ای تا کنون این امر میسر نشده، باید همین صندوق تقویت شود. شهرداری‌ها به عنوان متولیان شهر، سازمان (وزارتخانه کنونی) به عنوان متولی حفاظت از بناها برای آن بودجه‌ای در نظر بگیرند، بخش خصوصی هم مشارکت کند، بانکها هم تسهیلات لازم را بپردازند. این صندوق با وجود واگذاری برخی اماکن همچنان در بلاتکلیفی است و از تعریف ابتدایی‌ترین اصول که همان تعریف نفایس است هم بازمانده است و همچنان مواردی چون عمارت مسعودیه را در کارنامه دارد که در واگذاری با مشکلاتی مواجه شد که همه حاشیه‌های آن را می‌دانیم.
 
6. کانون جهانگردی و اتومبیل‌رانی
 
فعاليت‌های اتومبیلرانی کشور ایران از 11 اکتبر 1909 آغاز شد. کانون  اتومبیل‌رانی پس از مصوبه مجلس شورای ملی در سوم دیماه 1313 (24 دسامبر 1934)، در سال 1314 تاسیس شد. این شرکت هم یکی از حیاط خلوت‌های سازمان است که نفس حضور آن خیلی هم خوب است اما حواشی و و زواید بسیاری به آن افزوده شده و آن را از وظایف اصلی باز داشته است. هدف ابتدایی ایجاد تسهیلات برای جهانگردان در سطح بین‌المللی در ایران بوده است و قرار بر این بوده خارجی‌هایی که با خودرو وارد ایران می‌شوند، دارای تسهیلاتی همچون شماره گذاری، ورود از گمرک،گواهینامه و... شوند یا جهانگردانی که می‌خواهند با خودرو شخصی از ایران خارج می‌شوند تسهیلاتی همچون گواهینامه، شماره‌گذاری و... داشته باشند.
 
اما اکنون کانون از وظیفه اصلی خود دور شده و یکسری شرکت‌ها به آن افزوده شده است مانند شرکت خدمات مسافرتی ارس، هتل بین‌المللی زاگرس بروجرد، شرکت سرمایه‌گذاری سیاحتی زاگرس، خانه فلاحتی کاشان، امداد خودرو ...این شرکت‌های تابعه چه ضرورتی دارد؟ تمامی این شرکت‌ها هم باید به بخش خصوصی واگذار شود.

7. پژوهشگاه میراث فرهنگی، گردشگری

پژوهشگاه شامل پنج پژوهشکده باستان‌شناسی، حفاظت و مرمت، ابنیه و بافت‌های تاریخی، زبان‌شناسی، کتیبه و متون، مردم‌شناسی و سه گروه گردشگری، هنرهای سنتی و میراث طبیعی را شامل می‌شود. جزو ضروریات است.

نکته قابل تأمل آن که پژوهشگاه که شالوده، محل تعمق، تفکر، مطالعه، پژوهش و مغز متفکر سازمان است به هیچ وجه مورد توجه نبوده است. از سویی مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی تعطیل می‌شود و صندوق احیا و بهره‌برداری بناهای تاریخی مورد بی مهری قرار گرفته است.

اما شرکت‌هایی که باید واگذار می‌شده نه تنها در طول سالیان سال واگذار نشده بلکه زوائد و شرکت‌های زیرمجموعه و توابع پیدا کردند و تا این لحظه واگذار نشدند و این شبهه را بوجود آوردند که سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به شکلی حیاط خلوت دولت‌ها است که امیدواریم با وزارتخانه شدن این سازمان در اصلاح ساختار جایگاه مناسب را پیدا کنند. که اگر این اتفاق بیفتد و واگذاری‌ها انجام شود آن دغدغه‌ای که شورای نگهبان داشت که بار مالی و نیروی انسانی افزایش یابد، کاملا حل می‌شود. و وزارتخانه می‌تواند هم هزینه جاری را کاهش دهد، هم نیروهای متخصص و جوان را با همین بودجه به صحنه بیاورد.
 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.