انتقاد فلاح‌فر از نحوه واگذاری ابینه تاریخی به بخش خصوصی و شبه دولتی:

واگذاری‌ها به بخش خصوصی با هدف فرار از مسئولیت انجام می‌شود/ قوانین و ساختارهای فرهنگی را نمی‌توان به شکل وارداتی و عاریتی داشت

واگذاری‌ها  به بخش خصوصی با هدف فرار از مسئولیت انجام می‌شود/ قوانین و ساختارهای فرهنگی را نمی‌توان به شکل وارداتی و عاریتی داشت
پژوهشگر مستقل میراث‌فرهنگی با گلایه از نحوه سیاست‌گذاری درحوزه میراثی و فرهنگی کشور، بر این باور است که بخش خصوصی متناسب، سیستم نظارتی درست، فرهنگ این کار و تجربه درست در زمینه خصوصی‌سازی وجود ندارد. حتی اروپا هم درعرض دو سال همه چیز را به بخش خصوصی واگذار نکرده بلکه کم‌کم به این تجربه رسیده اما در ایران در عرض یک شب تصمیم می‌گیرند که همه چیز را به بخش خصوصی واگذار کنند و تنها با هدف فرار از مسئولیت این تصمیم‌ها گرفته می‌شود.
چهارشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۶
ساعت ۰۹:۰۰
کد مطلب: ۷۴۴۶
Share
  • فلاح‌فر، پژوهشگر مستقل میراث‌فرهنگی می‌گوید: احیا یعنی این‌که بتوان با یک اقدامی بنا را زنده نگه داشت، نه این‌که با ازبین بردن هویت اثر تاریخی سعی در حفظ آن اثر داشت.
  • وجود نگاه در آمدزایی به آثار تاریخی آسیب جدی به ابنیه تاریخی وارد می‌کند.
  • کشور از نظر کارکردهای فرهنگی، سیاسی، اداری و تجارب شبیه غرب نیست که به موضوع خصوصی‌سازی هم شبیه کشورهای غربی نگاه شود.
  • نمونه‌های مکرر وجود دارد که میراث‌فرهنگی نه براساس ضوابط علمی بلکه براساس فشارها محفلی، سیاسی و روابط شخصی و دوستانه مجوزهایی را صادر کرده است.
به گزارش اسکان نيوز، سعید فلاح‌فر، پژوهشگر مستقل میراث‌فرهنگی  با گلایه از این‌که اگر قرار است  درآمد نفت برای کارهای فرهنگی هزینه نشود باید در چاه‌های نفت را ببندند، گفت: چرا نفت می‌فروشیم مگر همه کارها و حوزه‌ها باید درآمدزا باشد؟ در بخش فرهنگی درآمدزایی معنایی ندارد و در حقیقت برای توسعه کشور باید بخش فرهنگی را تقویت کرد.

وی نحوه واگذاری میراث فرهنگی از جمله باغ نگارستان، مسعودیه و... و بی‌توجهی به هویت ابنیه تاریخی را  موضوعی فراتر  از یک بحث مصداقی دانست و گفت: صحبت راجع‌به مصداق‌ها به یک درد تکراری تبدیل شده  و حساسیت اولیه را از دست داده است. در حقیقت اشکال جدی در تفکر بالادستی وجود دارد که معنای واقعی شهر و زندگی شهری را نمی‌داند  و فقط از همه تعاریف شهر تنها به بخش تجاری و اقتصادی شهر دست پیدا کرده‌ و بقیه مفاهیم را از دست داده‌ است. همین تعریف اشتباه باعث  تصمیم‌گیری‌های اشتباه  در بخش کلان کشور می‌شود.

احیایی که اثر تاریخی  را  زیر سئوال ببرد ماهیتا اشتباه است

فلاح‌فر ضمن تاکید بر این‌که باغ نگارستان یا هر بنای دیگر یک ماهیتی دارد، اظهار کرد: اگر در حفاظت از فضاها و بناهای تاریخی مساله احیا مطرح  است، احیا تعریف ویژه دارد  و در حقیقت احیا یعنی این‌که بتوان با یک اقدامی بنا را زنده نگه داشت، نه این‌که با ازبین بردن هویت اثر تاریخی سعی در حفظ آن اثر داشت و احیایی که اثر را  زیر سئوال ببرد ماهیتا اشتباه است.

 به گفته پژوهشگر مستقل میراث‌فرهنگی، همه تلاش بر این است که یک یادگار فرهنگی حفظ شود نه این‌که سنگ، آجر و آهن حفظ شود به همین  دلیل احیا باید در راستای تقویت بنیادهای ماهوی آن اثر تاریخی باشد. وجود نگاه درآمدزایی به آثار تاریخی آسیب جدی به ابنیه تاریخی وارد می‌کند. این تفکر که هر اثر تاریخی باید بطور خودگردان درآمدهای خودش را تامین نماید ریشه در اشتباه‌های معنایی و مفهومی افراد از تاریخ و فرهنگ دارد.

وی در پاسخ به این سئوال که عده‌ای معتقدند که باید بسیاری از موضوعات خصوصی‌سازی شود، گفت: مقایسه ایران با کشورهای غربی فریبکاری به معنای مطلق کلمه است.  زمانی که در مورد موضوع خاصی از غرب الگوبرداری می‌شود باید تمامی شرایط هم وجود داشته باشد به عنوان نمونه می‌گویند بنزین در اروپا لیتری فلان مقدار است این قیاس از بیخ و بن اشتباه بوده، به این دلیل که درآمد، قیمت ماشین و... فرق می‌کند و مواردی همانند این مورد که کلا با وضعیت کشور ایران متفاوت است.

فلاح‌فر با تاکید بر این‌که کشور از نظر کارکردهای فرهنگی، سیاسی، اداری و تجارب شبیه غرب نیست که به موضوع خصوصی‌سازی  هم شبیه کشورهای غربی نگاه شود، گفت: بحث مالباختگان بانک‌های خصوصی نمونه کامل الگوبرداری اشتباه است در هیچ‌کجای دنیا چنین اتفاقی در بخش خصوصی بانک‌ها مشاهده نمی‌شود.

وی دلایل مختلفی را برای مخالفت با طرح خصوصی‌سازی مطرح و تاکید کرد:  اولا این قیاس، قیاس مع‌الفارقی است، ابتدا باید بسترهای غربی آماده شود و بعد از آن‌ها تقلید شود؛  دوم این‌که در ایران سیستم اداری سالم وجود ندارد، بنابراین نمی‌توان نظارت درستی بر روی بخش‌های مختلف داشت.  شهرداری سال‌های متمادی با هدف درآمدزایی تراکم و پارکینیگ فروخته، در حالی که تمامی متخصصان معتقد بودند که این کار اشتباه محض است و نتیجه آن وضعیت فعلی شهر تهران شد،  که امکان نفس کشیدن و زندگی وجود ندارد و همه این‌ موارد در نبود سیستم اداری سالم ریشه دارد.

در کشور ایران سیستم نظارتی سلامت و چابکی  وجود ندارد

 پژوهشگر مستقل میراث‌فرهنگی با انتقاد از این‌که سیستم و افراد سیستم سلامت نیستند که بتوان نظارت درست داشت، گفت: طبق قوانین اقدامات عملیاتی و عمرانی را باید سازمان میراث‌فرهنگی تایید کند و نمونه‌های مکرر وجود دارد که میراث‌فرهنگی نه براساس ضوابط علمی بلکه  براساس فشارها محفلی، سیاسی و روابط شخصی و دوستانه مجوزهایی را صادر کرده و یک ظاهر قانونی به قضیه داده است. به عنوان نمونه در حفاری تخت جمشید یک پوشش عجیب و غریب به جای پوشش موقت می‌زنند  و فردی که هیچ‌گونه صلاحیتی ندارد این طرح را تایید می‌کند و رئیس سازمان میراث‌فرهنگی هم نمی‌تواند هیچ‌گونه اعتراضی بکند. لذا بازهم تاکید می‌شود که در کشور ایران سیستم نظارتی سلامت و چابکی  وجود ندارد که بر بخش خصوصی نظارت کند.

علاوه بر این‌ها بخش خصوصی سلامتی هم وجود ندارد و این بخش هم متاثر از فرهنگ  کل جامعه بسیار خودخواه، سودجو و منفعت‎‌طلب است، منافع شخصی و گروهی خودش را می‌بیند و اصلا به فکر منافع ملی نیست، این برآیند کلی قضیه است. بخش خصوصی به لحاظ رشد اخلاقی و فرهنگی در جایگاهی نیست که بخواهد تشخیص دهد که منافع ملی به منافع شخصی ارجح است؛ در حقیقت بخش خصوصی شایسته و لایقی هم وجود ندارد که بعضی چیزها به آن واگذار شود.

فلاح‌فر  با بیان این‌که وگذاری‌هایی که تاکنون انجام شده اصلا به بخش خصوص نبوده، تاکید کرد: تمامی واگذاری‌های ابنیه تاریخی به دوستان و آشناییان بوده و به قول رئیس جمهور این واگذاری‌ها به بخش خصولتی یا شبه دولتی انجام شده است. به عنوان نمونه  واگذاری مسعودیه یا گراند هتل قزوین قراردادها شرم‌آوری است که حتی  یک تاجر خورده‌پا و ناشی هم متوجه می‌شود که این قیمت‌ها، قیمت‌های واقعی نیست و یک متخصص درجه سه میراث‌فرهنگی هم  می‌داند که طرف قرارداد اصلا تخصصی ندارد.

فرهنگ پایه کشور را هم نمی‌توان و نباید به بخش خصوصی واگذار کرد

پژوهشگر مستقل میراث‌فرهنگی در ادامه یادآورشد: چطور می‌توان فکر کرد که مسعودیه به یک محل اقامتی تبدیل شود، قطعا چنین چیزی شدنی نیست؛ این‌گونه تعریف از واگذاری حماقت محض است، فیزیکال ساختمان مسعودیه به چنین کاربری نمی‌خورد. بنابراین نه بخش خصوصی متناسب، نه سیستم نظارتی درست، نه فرهنگ این کار و نه تجربه درست در این خصوص وجود ندارد. حتی اروپا هم درعرض دو سال همه چیز را به بخش خصوصی واگذار نکرده بلکه کم‌کم به این تجربه رسیده اما در ایران در عرض یک شب تصمیم می‌گیرند که همه چیز را به بخش خصوصی  واگذار کنند و تنها با هدف فرار از مسئولیت این تصمیم‌ها گرفته می‌شود.

وی با گلایه از این‌که اگر قرار است که درآمد نفت برای کارهای فرهنگی هزینه نشود باید در چاه‌های نفت را ببندند، گفت: چرا نفت می‌فروشیم مگر همه کارها و حوزه‌ها باید درآمدزا باشد؟ در بخش فرهنگی درآمدزایی معنایی ندارد و در حقیقت برای توسعه کشور باید بخش فرهنگی را تقویت کرد. بسیاری از امور و افراد حوزه فرهنگ و هنر جز مفاخر کشور هستند و  باید مورد حمایت جدی قرار بگیرند. قرار نیست تمامی ارکان این بخش درآمدزا باشد. به عنوان مثال در تمام دنیا ارکستری که موسیقی درجه یک را تولید می‌کند، مورد حمایت دولت بوده و حتی  سوبسید  دریافت می‌کند.

فلاح‌فر خاطرنشان ساخت: بخش خصوصی برج و مغازه می‌سازد، برخی وظایف قابل واگذاری نیست همانطور که امنیت کشور را نمی‌شود واگذار کرد، فرهنگ پایه کشور را هم نمی‌توان و نباید به بخش خصوصی واگذار کرد، این بخش باید مورد حمایت دولت و  فرهنگ ملی باشد. قطعا این نحوه برخورد باعث از بین رفتن هویت ابنیه تاریخی می‌شود.

گفتنی است که  فرهنگ، قوانین و ساختارهای فرهنگی را نمی‌توان به شکل وارداتی و عاریتی داشت، فرهنگ باید تولید شود با تقلید از اروپا کشور به جایی نمی‌رسد بلکه باید به شرایط بومی کشور توجه داشت.



 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.