یونسکو مستندترین میراث تمدنی ایرانیان را نادیده گرفت/ سکوت مسئولان ایرانی در مقابل به کار بردن نام جعلی خلیج «ع.ر.ب.ی»

یونسکو مستندترین میراث تمدنی ایرانیان را نادیده گرفت/  سکوت مسئولان ایرانی در مقابل به کار بردن نام جعلی خلیج «ع.ر.ب.ی»
سکوت مسئولان ایرانی حاضر در چهل‌ودومین نشست یونسکو و به کار بردن لفظ جعلی «خلیج» و «خلیج ع.ر.ب.ی» چه معنایی دارد؟!
دوشنبه ۱۱ تير ۱۳۹۷
ساعت ۱۶:۴۴
کد مطلب: ۱۱۹۴۷
Share
اسکان نيوز: افشین یزدانی، باستان شناس درباره چهل‌ودومین نشست یونسکو در بحرین یادداشتی نوشت:

۱) برگزاری نشست تخصصی مدیران محوطه‌های میراث جهانی در هفته نخست تیرماه سال جاری در شهر منامه و در کنار چهل و دومین نشست سالانه کمیته میراث جهانی به منظور ارتقای دانش مدیران محوطه‌های میراث جهانی و روزآمدسازی آن‌ها در جهت حفاظت کارآمدتر از محوطه‌های تحت مدیریت آنها برگزار شد و در حالی که ۶۰ مدیر میراث جهانی از ۴۰ کشور دنیا در این نشست‌ها حضور داشتند اما در این میان باید این پرسش را مطرح کرد که آیا معاونت میراث فرهنگی جز شماری از کارمندان دفتر ثبت جهانی حتی یک مدیر محوطه میراث جهانی ایران را برای حضور در چنین جلسات توجیهی و مهمی به منامه اعزام کرده است؟ آیا مدیریت میراث فرهنگی کشور ارزشی برای مدیریت در سطح و استانداردهای جهانی محوطه‌های ارزشمند تاریخی ایران که در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیده‌اند، قائل است؟


۲) در جریان نشست حاشیه‌ای مرکز منطقه‌ای عربی میراث جهانی در رابطه با موضوع میراث آب و چشم انداز آبادی های مناطق بیابانی خانم سوزان دنیر Susan Denyer از شورای جهانی محوطه‌ها و بناها (ایکوموس) ضمن تمجید از شیوه‌های سنتی مدیریت آب در کشورهای عربی از واژه جعلی و ساختگی «خلیج» و کشورهای عرب خلیج برای اشاره به گستره دریایی «خلیج فارس» اشاره کرد که در خبرنامه سایت نشست نیز منعکس شده است. کاربرد نام جعلی اگر چه از سوی هیچ فرد و نهادی پذیرفته نیست و نشانه دشمنی با فرهنگ و تمدن ایران زمین به شمار می‌رود اما کاربرد آن در نشستی که باید حافظ میراث ملت‌ها و فرهنگ‌ها و آن هم در حاشیه نشست کمیته میراث جهانی بخش فرهنگی سازمان ملل توسط یکی از مدیران ارشد آن مایه تأسف و موجب پرسش‌های جدی به جهت کم کاری و چشم پوشی مسوولان و مدیران ارشد کشور است.

با عرض تاسف کاربرد نام جعلی از سوی یکی از اعضای انگلیسی ایکوموس و عدم اعتراض رسمی مقامات میراث فرهنگی کشورمان تنها مورد نقش تعهدنامه‌های سازمان ملل متحد در نام درست پهنای آبی میان سرزمین ایران و کشورهای عربی جنوبی آن به عنوان «خلیج فارس» نبوده و با بررسی پرونده‌های ارائه شده از سوی کشورهای عربی به کمیته میراث جهانی یونسکو به فراوانی با کاربرد نام‌های جعلی «خلیج» و «خلیج ع.ر.ب.ی» مواجه می‌شویم.

براستی سکوت مدیران میراث فرهنگی کشورمان در این راستا به چه معناست؟ تردیدی نیست که خلیچ فارس به تنهایی یک نام نبوده و به قطع و یقین این نام نمادی از میراث معنوی، فرهنگی و تاریخی به درازای تمدن هزاران ساله ایرانیان است و هرگونه تغییر و تلاش برای تغییر در کهن ترین نام دریایی جهان چیزی جز دزدی و راهزنی و پایمال کردن و نادیده گرفتن میراث فرهنگی ایرانیان نیست.

واقعا باید تاسف عمیق خود را از نهادی که خود را مسوول و متولی نگاهبانی از میراث معنوی، تاریخی و فرهنگی تمدن‌ها می‌داند و در مقابل با آگاهی کامل به پایمال کردن بخشی مهم از میراث معنوی یک ملت دیرینه اقدام می‌کند تأسف خورد و البته مهم‌تر از آن به سکوت و انفعال و بی‌عملی مدیرانی که باید بیش از هر چیز پاسدار این فرهنگی و تمدن باشند.





 

باید گفت که محوطه‌های ارزشمند درون سرزمینی ما اگر تا صد سال دیگر هم در فهرست آثار یونسکو به ثبت نرسند به شرط محافظت کارآمد هیچ گزندی نخواهند دید اما اگر امروز در برابر میراث کهن نام خلیج فارس سکوت کنیم صد سال بعد باید با نام خلیج فارس را در کتب و سناد جستجو کنیم و آن روز برای افسوس خوردن دیگر دیر است.


ای‌کاش مسئولان میراث فرهنگی کشورمان به اندازه خانم دکتر متخصصی که چندی پیش در یک نشست علمی در کشور امارات متحده عربی با متانت و اقتدار از نام خلیج فارس دفاع کرده و با عزت و سربلندی ایشان و همکارانشان در برابر برخورد زشت عرب‌ها سر خم نکردند ذره‌ای جسارت و شجاعت داشتند.


۳) از ۵۵ محوطه و مجموعه‌ای که ایران در فهرست گزینه‌های ارزشمند برای ثبت در فهرست میراث جهانی قرار داده است جزیره قشم و بندر تاریخی و با اهمیت سیراف تنها مواردی هستند که از میراث مناطق جنوبی ایران و خلیج فارس در این فهرست به چشم می‌خورد این در حالی است که تاکنون هیچ اقدام موثری برای تشکیل پرونده و پیشنهاد این محوطه‌ها به کمیته میراث جهانی از سوی سازمان میراث فرهنگی صورت نگرفته است.

۴) «چشم‌انداز باستان‌شناختی دوران ساسانی استان فارس» که شامل مجموعه آثار فیروزآباد، بیشاپور و بنا سروستان می‌شود با شایستگی در فهرست میراث جهانی ثبت شد. اگرچه چشم‌انداز باستان‌شناختی دوران ساسانی فارس تنها محدود به آثار ثبت شده در فهرست میراث جهانی نبوده و فقدان محوطه‌های مهمی چون نقش برجسته‌ها و اسناد نوشتاری واقع در نقش رستم و نقش رجب فارس و همچنین شهر استخر در این میان به چشم می‌خورد اما در همین حال برای هیچ کارشناس و پژوهشگری پوشیده نیست که این ثبت براساس شایستگی و قدمت و اهمیت آثار بوده است و آن چه که به شایستگی مدیران باز می‌گردد را باید در کیفیت مدیریت و حفاظت این محوطه‌ها جستجو کرد. جالب آن که نماینده ایکوموس ضمن تأکید بر بیرون آوردن بنای سروستان به دلیل کاستن از ارزش مجموعه معرفی شده مرتبط به اردشیر و شاپور ساسانی از مجموعه آثار ساسانی پیشنهاد شده در پرونده، در سخنان خود در جریان جلسه به رأی‌گذاری کمیته میراث جهانی به روشنی از منظر حفاظتی و مدیریتی به شرایط ضعیف، نامناسب و بحرانی شماری از آثار مورد بحث پرونده ساسانی ایران و نیاز آن‌ها به حفاظت و مرمت اضطراری تاکید می‌کند.

نماینده ایکوموس به صراحت خواستار تعویق ثبت پرونده تا انجام بررسی‌های باستان‌سنجی در دشت پیرامون آثار و اجرای پروژه جامع نظارت و مانیتورینگ برای حفاظت از آثار شد. این سخنان به ضعف مدیریتی و حفاظتی حاکم بر محوطه‌های مورد اشاره صحه می‌گذارد.



 
مرجع: چمدان

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.