استبل‌‌‌های تاریخی «مری لیلی» خالی و بدون اسب

استبل‌‌‌های تاریخی «مری لیلی» خالی و بدون اسب
حالا دیگر تمام خوزستان می‌دانند که وقتی «مری لیلی» عروس این استان شد، به‌دلیل علاقه وافری که به اسب داشت، چگونه اسب‌های اصیل استان خوزستان پرورش یافتند و سال‌ها زیستند. می‌گویند از آن هنگام ‌که مری‌لیلی فوت کرد، اسب‌های خوزستان هم خواب مرگ دیدند. از آن استبل مری لیلی هم که از همسرش «مجیدخان» حاکم «دشت عقیلی» برایش مانده بود، حالا جز یک ویرانه، چیز دیگری باقی نمانده است.
دوشنبه ۲۶ شهريور ۱۳۹۷
ساعت ۱۳:۲۵
کد مطلب: ۱۴۱۶۲
Share
اسکان نيوز: مجتبی گهستونی، فعال میراث فرهنگی در استان خوزستان در بادداشتی نوشت: «مری لیلی» برای خوزستانی‌ها نامی آشنا و قابل احترام است. این بانو، وقتی به عقد «مجیدخان» حاکم دشت‌ عقیلی خوزستان درآمد تمام زندگی‌اش را صرف نگهداری و ساماندهی اسب اصیل ایرانی کرد. اما پس از مرگ مری‌لیلی و همسرش استبل زیبای آن دو تبدیل به ویرانه شد.

در جوار رودخانه کارون که بخشی از آن کوهستان است، خانی به نام «مجیدخان» بود. مجیدخان نه‌تنها مورد احترام مردم روستا بود که پدر وی، «سردار محتشم» از بزرگان تاریخ بختیاری و تاریخ معاصر، بواسطه نزدیکی و رابطه‌‌ای که با یکی از حاکمان همدان داشت، مقدمات ازدواج پسرش و دختر حاکم (مری لیلی قراگوزلو) را فراهم ساخت. از آن پس علاقه مری‌لیلی (مهری خانم) به اسب باعث شد که در منطقه خوزستان ساکن شود.


نه تنها خوزستانی‌ها که همه آن‌ها که اسب اصیل را می‌شناسند، هنوز معتقدند که  این ازدواج سبب شد فصل جدیدی در پرورش و تولید و نگهداری اسب در ایران ایجاد شود. اسب‌های اصیل فراوانی در خوزستان وجود داشت که مری‌لیلی یا مهری‌خانم عزم راسخ برای ساماندهی آن‌ها یافت.

باتوجه به محبوبیت مری‌لیلی در منطقه خوزستان و همدان، استبل‌هایی برای پرورش و نگهداری اسب ساخته شد که امروزه از آن تعداد تنها یک استبل‌ در روستای «بنه حیدر» در منطقه عقیلی قرار دارد.

در استبل مجیدخان و مری‌لیلی، اسب‌های اصیل ایرانی نگهداری می‌شدند. مری لیلی اما به اندازه‌ای زندگی‌ خود را وقف اسب‌ها کرد که او را «حاکم اسب‌ها» نامیدند. اما با توجه به اهمیت بنا استبل مری لیلی، این استتبل همچنان در شرایط نابسامان قرار دارد و با تخریب‌های جدی مواجه شده است.


پیش و بعد از انقلاب فیلم‌ها‌ و تصاویر بسیاری از مری‌لیلی و استبل‌‌های او تهیه شد و در این تصاویر می‌توان بخشی از استبل‌هایی که وی برای نگهداری اسب‌ها استفاده می‌کرد را مشاهده کرد.

در نزدیکی استبل مری لیلی در روستا «بنه‌حیدر»، استبل دیگری به نام «ابرعقیلی» در روستای «سماله» وجود دارد که متعلق به خانواده شهابی است. مرحوم اردشیر شهابی در کنار مجیدخان و مهری خانوم، فعالیت می‌کرد و درحال‌حاضر فرزندانش از استبل‌ و اسب‌ها نگهداری می‌کنند که مورد توجه بسیاری از علاقمندان است. در همین روستا قلعه‌ مجیدخان هم دیده می‌شود که ضرورت حفاظت و نگهداری از آن می‌تواند منطقه را تبدیل به قطب گردشگری اسب استان کند.

هم‌اکنون این آثار که بخشی از تاریخ معاصر منطقه محسوب می‌شوند در شرایط مناسب نگهداری نمی‌شوند و تاکنون نیز نه تنها هیچیک از این استبل‌ها یا بناهای مرتبط به آن‌ها در فهرست آثار ملی قرار نگرفته‌اند که هیچ اقدام مرمتی نیز در آن‌ها صورت نگرفته است.
 
مرجع: صدای میراث

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.