اتهام های "مراشی" سازمان حفاظت محیط زیست

الهه موسوی*
اتهام های "مراشی" سازمان حفاظت محیط زیست
شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۷
ساعت ۱۵:۵۷
کد مطلب: ۱۶۲۸۳
Share
اسکان نيوز: مدیریت آب یکی از بحرانی‌ترین و جنجال برانگیزترین موضوع های این دوره است. مدیریتی که از یک طرف خیلی ها مدعی آن هستند تا بتوانند به بازار نه چندان شفاف اما پر پول آن دسترسی داشته باشند و از طرف دیگر تلاش می کنند تا مسئولیت آن‌را به گردن دیگران بیاندازند تا خود را از اتهام ها و مواخذه های مربوط به اشتباه های بحران آفرین آن تبرئه کنند.

شاید بتوان گفت سد گتوند و پرونده پر حجم آن نقطه عطفی بوده است که تا حدودی این وضعیت را آشکار کرده است.

 به عنوان مثال، سازمان حفاظت محیط زیست که وظیفه های کلانی در نظارت و تصویب طرح ها دارد، بارها در مورد سد گتوند و به خاطر اقدام نکردن های موثر و به موقع مورد انتقاد قرار گرفته و خود بارها از بی توجهی سازندگان این سد نسبت به هشدارهای محیط زیستی گله کرده است. اما حالا که تجربه های چند دهه ای برای این سازمان حاصل شده است و مسئولین فعلی آن نیز در مورد اهمیت آب و الگوی درست مدیریت آن و لزوم متعادل بودن بهره برداری از منابع آب و رعایت حداکثری حقابه های محیط زیستی خود را دغدغه مند معرفی کرده اند، انتظار می رود که اقدام هایی موثر و به موقع توسط متولیان این سازمان درباره طرح ها و پروژه های نیمه کاره آب صورت پذیرد.

 بر اساس همین انتظار قانونی و منطقی، به نظر می رسد این سازمان درباره سد مراش که سال هاست مشکلات قانونی و فنی آن از منظر محیط زبستی مطرح می شود، عبرت های دریافتی از تجربه گتوند و دریاچه ارومیه را به کار نبسته است. حال با طرح برخی از پرسش ها و واقعیت های این سد، باید بررسی کرد که آیا سازمان حفاظت محیط زیست در مصداق سد مراش در مظان اتهام است یا نه؟
 
در مجال این یادداشت، تنها یکی از محورهای نقدهای جدی وارد به طرح سد مراش را مطرح می کنیم تا سازمان حفاظت محیط زیست با ارائه گزارش در مورد عملکرد خود مشخص کند که آیا وظایف خود را به صورتی موثر در این باره انجام داده است یا تنها به اسقاط تکلیف بسنده کرده است. در مجال های بعدی نیز  کوشش خواهد شد تا سایر نقدهای وارد به این طرح و درستی و نادرستی تصمیم های اخذ شده درباره آن تشریح شود.
 
آنچنان که اعلام شده است بیشترین حجم آب تنظیمی طرح سد مراش برای اهداف کشاورزی در نظر گرفته شده بود.

در واقع حدود ۸۰ درصد از آب تنظیمی پیش بینی شده در این طرح برای تامین آب زراعی با معرفی اراضی دارای قابلیت توسعه برای کشاورزی آبی هدفگذاری شده بود. اما بررسی های دقیق تر بعدی نشان داد که ادعاهای مطرح شده در مورد وسعت اراضی قابل آبیاری، نادرست بوده است. گذشته از این موضوع، با مشخص شدن اشتباه های سیاست توسعه کشاورزی، سیاست های وزارت نیرو هم تغییر یافت و اهداف کشاورزی از طرح های تامین آب حذف شد.

 بر همین اساس، حتی با در نظر نگرفتن داده های نادرست در مورد وسعت و قابلیت اراضی تحت پوشش معرفی شده و تنها با حذف شدن اهداف کشاورزی از طرح سد مراش، مشخص می شود که بخش اعظم هدف در نظر گرفته شده اولیه برای آن، دیگر وجود ندارد. از همین رو، و حتی بدون پرداختن به سایر مشکلات بزرگ و کوچک طرح سد مراش، این پرسش پیش می آید که آیا سازمان حفاظت محیط زیست در مورد سدی که ماهیت آن تغییر عمده ای کرده و غیر از تشابه اسمی، شباهت چندانی به طرح معرفی شده اولیه ندارد، چگونه می تواند به مکاتبات سال های دور تکیه کند و توقف فوری عملیات اجرایی و بازنگری کامل طرح را در دستور کار قرار ندهد؟

 آیا سازمان حفاظت محیط زیست در مورد سد مراش به نحوی شدیدتر از مصداق گتوند، دچار اسقاط تکلیف شده است یا آن که به صورتی مسئولانه به آن خواهد پرداخت؟ در یادداشت های بعدی، مشکلات و تخلفات دیگری از این طرح تبیین شده و عملکرد سازمان حفاظت محیط زیست در قبال آن ها سنحیده خواهد شد.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.