انتظارات شورا از شهردار/ شورا چه می‌خواهد و چه باید بخواهد؟

انتظارات شورا از شهردار/ شورا چه می‌خواهد و چه باید بخواهد؟
قطار انتخاب شهردار تهران به مقصد محمد علی افشانی رسید و این قطار علی رغم مشکلات طی مسیر، پیام و معنای ویژه‌ای را در خود نهفته داشت. این معنا و پیام شورا در انتخاب را در پاسخ پرسش«شورا چه می‌خواهد؟» می‌توان تشریح کرد.
دوشنبه ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۷
ساعت ۱۰:۰۱
کد مطلب: ۱۰۴۰۰
Share
به گزارش اسکان نيوز نخستین پیام انتخاب که در تعداد آراء هست، همگرایی و هم افزایی شوراست علی رغم اختلافات پیش آمده در مسیر انتخاب شهردار که احزاب عمده شورا به ویژه در آن نقش داشتند و نمود علنی وسیعی داشت، به نحوی که بروز این اختلافات موجب نگرانی فعالان شهری و چهره های اصلاح طلب را از تکرار تجربه تلخ شورای اول تهران شده بود، اما سرانجام با رای بالای شورا ، این اختلافات به هم‌گرایی رسید و این نوید را می‌دهد که در صورت توجه شهردار منتخب به رعایت عدالت و شایسته سالاری در انتصابات، وفاق بین اصلاح طلبان دوباره حاصل شود و البته شایسته است که با درایت و جامع نگری شهردار منتخب، این وفاق از جبهه اصلاح طلبان رسمی فراتر رود و شامل آشتی مدیریت شهری با فعالان جامعه مدنی و متخصصان مستقل نیز شود.

پیام دوم انتخاب شورا، در رای پایین سمیع الله حسینی مکارم است. کسب تنها یک رای برای سمیع الله حسینی مکارم دارای چندین معنا هست.

معنای اول رای به تغییر است. این رای به تغییر را با توجه به نامه علنی محمد علی نجفی در حمایت از وی دانست.

شورا در چهار مساله از نجفی نارضایتی داشت. مساله اول برخی انتصابات وی بود که با رویکرد اصلاح طلبی و برنامه شورا برای اصلاحات شهری سازگار نبود. مساله دوم ضعف در پاسخگویی و تبعیت از شورا، مساله سوم مماشات وی با نیروهای ستادی و خاص محمد باقر قالیباف در شهرداری بود و چهارمین مساله نیز تعلل و بی توجهی نسبت به برخی از وعده ها و اصلاحات از جمله در خصوص اصلاح فرایند بودجه نویسی که مطابق با وعده نجفی قرار بود براساس بودجه ریزی مشارکتی تحقق یابد.

معنای دوم، نه شورا به فساد است. در خصوص سمیع الله حسینی مکارم شائبه های مختلفی از مساله املاک نجومی، انتصابات وابستگان تا تأمین منابع از طریق استقراض و تهاتر و تراکم فروشی مطرح شده بود و رای منفی قاطع شورا به وی را باید تایید شورا بر این شبهات دانست.

معنای سوم آنکه سمیع الله حسینی مکارم به مدیری برای حفظ وضع موجود و ادامه روال پیشین مشهور بود و این رای منفی، بر عدم تمایل شورا به این شیوه از مدیریت صحه می‌گذارد.

پیام سوم انتخاب شهردار در ویژگی مشترک افشانی و نجفی به جهت تعامل با دولت و مجلس است که در این خصوص افشانی به دلیل نزدیکی به عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور و از طریق وی به علی لاریجانی رئیس مجلس، دارای مزیت بالایی برای تعامل با مجلس است. تعاملی که اهداف شورا در خصوص درآمدهای پایدار، سهم دولت از هزینه های پایتخت، واگذاری اختیارات دولت به شهرداری، اصلاح قانون شوراها و تثبیت شورای محلات و تقویت ابعاد نظارتی شورا را برآورده نماید.

علاوه بر این موارد، شورا در روند انتخاب شهردار و بررسی گزینه ها، دغدغه هایی را متذکر شد که لازم است شهردار منتخب نسبت به آنها توجه کند.

 مورد اول؛ ضرورت به کارگیری رقبای متخصص، با تجربه و دارای برنامه که به ویژه دارای مسئولیت در شهرداری هستند در سمتهای مناسب است. عملکرد حجت الله میرزایی به عنوان موفق ترین معاون نجفی و تحولات مثبت وی در معاونت برنامه ریزی و سابقه درخشان پیروز حناچی در دوره معاونت معماری و شهرسازی و یک دوره معاونت نظارت و ساختمان وزارت راه و شهرسازی بر این ضرورت صحه می گذارند.

دغدغه دوم؛ مساله چابک سازی و کارآمدی ساختار شهرداری و موضوع مازاد نیروی انسانی سازمان شهرداری است که بایستی مورد توجه شهردار واقع شود.

دغدغه سوم در شورا، مساله ترافیک و آلودگی هواست که لازم است رویکردی زیست پذیر و انسان محور در مدیریت شهری اتخاذ شود و روند خودرو محوری پیشین خاتمه یابد که این موضوع به ویژه در بودجه بایستی انعکاس جدی داشته باشد.

چهارمین دغدغه، عدالت و رفع تبعیض و فقرزدایی و کاهش آسیب‌های اجتماعی است که لازم است با توجه به سوابق عمرانی افشانی، وی از مشاوره اندیشمندان و برنامه ریزان اجتماعی و مدیران جامعه محور که در میان گزینه ها نیز وجود داشتند بهره مند شود.

دغدغه پنجم، دغدغه ایمنی ساختمان‌ها و مساله تخلفات ساختمانی است که ضروری است که شهرداری در این خصوص ساز و کارهای لازم از جمله کمیسیون ماده صد را فعال سازد.

اکنون علاوه بر موضوع های پیش گفته، ضروری است که شورا به ارتقای جایگاه خود بپردازد تا مجدد در رابطه با شهردار منتخب مانند موارد پیشین چون قالیباف و نجفی دچار مشکل نشود. این موضوع از دل پاسخ به پرسش«شورا چه باید بخواهد؟» حاصل می‌شود.

شورا چه باید بخواهد؟

از مهم ترین چالشهای مدیریت شهری در طی دوره های اخیر، مناسبات شورا و شهردار بوده است. به نحوی که شهردار که منتخب شورا بود، بر شورا حاکم شده و شورای شهر به شورای شهرداری بدل گشته است.

رحمت الله حافظی عضو منتقد دوره چهارم شورا در این خصوص نقل می‌کند که «ابتدا گمان می‌کردم که مقصر این وضعیت اداره شهر، محمد باقر قالیباف است اما متوجه شدم که تقصیر بر عهده مهدی چمران است که با شیوه اداره شورا و بی‌توجهی به شأن نظارتی آن ، مسبب این رویه در شهرداری شده است».

عمدتا گفته می‌شود که  شورا تنها اختیار انتخاب شهردار و تصویب بودجه را دارد و 23 وظیفه دیگر آن تحقق نمی‌پذیرد. اما این عدم تحقق نه فقط از محدودیتهای حقوقی که بخشی از آن را شامل می‌شود، که عمدتا ناشی از غفلت از پیگیری این وظایف، ضعف در سازمان دهی لازم برای آن و ضعف تخصصی است.

بدین منظور لازم است که شورا نخست نسبت به وظایف نظارتی خود از جمله در کمیته ها و کمیسیونها و ستادهایی که دارای نماینده است و همچنین از طریق کمیسیونهای شورا و صحن شورا اهتمام ورزد، دوم آنکه مرکز پژوهش‌های شورای اسلامی شهر را به عنوان بازوی مطالعاتی و مشاور شورا فعال سازد، سوم آنکه کمیسیون‌ها را به سازمان‌های مردم نهاد و انجمن های تخصصی و دانشگاهی مرتبط بگشاید و جلسات کمیسیون‌ها را شفاف سازد.

چهارم آنکه پیوندهای خود با شورایاران را تقویت کند و به تعبیر دکتر پرویز پیران نسبت به تکثیر خود اقدام نماید و در آخر آنکه شهرداری را ملزم سازد که کلیه فرایندهای خود را سامانه‌ای و شفاف سازد.

در صورت توجه شورا به موارد فوق، هر فردی در شهرداری را می‌توان در جایگاه کارگزار اجرایی شهر مقید به سیاست‌های شورا نمود و در صورت عدم توجه نیز انتخاب شایسته ترین گزینه نیز به رضایت شورا منجر نخواهد شد.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.