نقدی بر اظهارات معاون فرهنگی قوه قضاییه (کودک آزاری شایعی در سطح جامعه نداریم )

واقعیتی با نام کودک آزاری/ 95 درصد کودک آزاری پنهان در جامعه

واقعیتی با نام کودک آزاری/  95 درصد کودک آزاری پنهان در جامعه
چند روز قبل بود که هادی صادقی، معاون فرهنگی قوه قضاییه در بخشی از اظهاراتش در خصوص وضعیت کودک آزاری در کشور عنوان کرده بود: کودک آزاری شایعی در سطح جامعه نداریم و این مسأله اشتباه نشود،‌ آنقدری که این مسأله در کشورهای غربی شیوع دارد در کشور ما شیوع ندارد ولی چون خبرهای آن منتشر می‌شود حتی یک مورد از آن هم انسان را آزار می‌دهد.
دوشنبه ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۷
ساعت ۱۱:۰۸
کد مطلب: ۱۰۴۳۳
Share
به گزارش اسکان نيوز این اظهار نظر از چند جهت قابل بررسی و تحلیل است. نخست آنکه اگر بخواهیم آمارهای اعلام شده توسط اورژانس اجتماعی را هم بیان کنیم، بیشترین میزان تماس با سامانه 123 مربوط به کودک آزاری با 16 هزار تماس ظرف ماه های اخیر بوده است. از سویی دیگر آمار کودک آزاری ظرف سال 96 و همین دو ماه ابتدایی 97 بیانگر تعداد بالای آن است که به شدت بر جامعه تاثیر گذار است.

اگر صادقی به دنبال عدد و رقم است که آن را چندان بالا نمی داند، عدد و رقم هم به صورت شفاف از سوی دستگاهی اعلام نمی شود و رقم های اعلام شده هم مربوط به آمارهای رسمی است که رسانه ای شده، کودک آزاری های متعددی که هرگز منجر به شکایت و رسیدگی نمی شوند، هرگز هم جایی در میان عدد و رقم های رسمی این سازمان ندارند.

از سویی دیگر ابعاد و عمق کودک آزاری های منتشر شده به حدی وسیع و تاثیرگذار بوده که نمی توان گفت چون عدد آنها کم است، پس شایع نیست.

در همین زمینه زهرا رحیمی فعال حقوق کودک و مدیر عامل جمعیت امام علی در گفتگو با "اسکان نيوز" عنوان می کند: یک نکته ای وجود دارد که باید دید آمار اعلامی توسط دولت در چه شرایطی ثبت می شود.

این آمار یا شکایت به قوه قضاییه است که ثبت شده یا کودک آزاری منجر به قتل شده که موضوع رسانه ای شده و همه مردم از آن مطلع شده اند و در آمار ثبت شده است. او ادامه می دهد: با توجه به نقص قانون برای مجازات کودک آزار و نبود قانون حمایتی از حقوق کودکان، کودک آزاری های بسیاری رخ می دهد که هرگز رسانه ای نمی شود و کسی از وجود آن مطلع نمی شود.

وقتی قانونی برای حمایت از کودکان آسیب دیده و مورد تعرض واقع شده وجود ندارد

رحیمی با ذکر نمونه ای تکان دهنده از این نقص قانون حمایتی می گوید: در شهریار زنی را یافته بودند که با اغفال کودکان به آنها فیلم های پورنو نشان می داده و آنها را پیش کسانی می برده تا بتوانند از کودک سواستفاده و به آنها تعرض کنند. پس از اینکه خانواده ها از این موضوع مطلع شدند و ما در جریان این اتفاقات وحشتناک قرار گرفتیم، خانواده ها حاضر به شکایت نشدند و حتی با کودکان دعوا می کردند.

در واقع اولین آسیبی که به کودک وارد می شود آنجاست که او را به عنوان بزه دیده مقصر می پندارند و درگیر شکایت نمی شوند. سرانجام مدتی بعد ما وکیل گرفتیم و خانواده ها حاضر شدند در دادگاه علیه اتفاقی که برای کودکانشان رخ داده شهادت دهند. اما نتیجه این همه پیگیری ما تبدیل شد به 500 هزار تومان جریمه نقدی که سرانجام 300 هزار تومان آن تایید شد و آن زن آزاد شد و در جامعه بدون مجازاتی می چرخد و به ریش کودکانی می خندد که نتوانستند هیچ اقدامی علیه او انجام دهند.

رحیمی تاکید می کند: شما ببینید آیا جرم با مجازات تناسبی دارد؟ آیا این مجازات جنبه پیشگیرانه دارد؟

قانون می تواند در این موارد از کودکان حمایت کند، اما هیچ مصوبه قدرتمندی برای حمایت از حقوق کودکان وجود ندراد که بتوان به آن استناد کرد.

زمانی که قانون هم از این کودکان آسیب دیده حمایتی نمی کند، موارد بسیاری به این شکل پیش می آید.

مدیرعامل جمعیت امام علی در نمونه ای دیگر به دختر بچه ای اشاره می کند که در پاکدشت به مدت دو سال مورد تجاوز صاحبخانه شان قرار می گرفته که پس از علنی شدن موضوع حرف کودک در دادگاه مورد استناد قرار نگرفت و شهادت بچه را قبول نکردند و گفتند فقط باید نامه پزشکی قانونی تجاوز را ثابت کند که چون اثبات تجاوز در کودکان متفاوت است، آن را ثابت نکردند و در نهایت صاحب خانه هیچ گونه مجازاتی نشد.

او تصریح می کند: زمانی که قوه قضاییه به حقوق کودکان اهمیتی نمی دهد و از آزارها و آسیب هایی که آنها می بینند حمایتی نمی کند و قانونی هم برای حمایت از حقوقشان نیست، شکایتی هم صورت نمی گیرد و عمده موراد کودک آزاری در خفا رخ می دهد که منجر به نتیجه مجازات هم برای فرد خاطی نمی شود.

پیشگیری از وقوع جرم رخ نمی دهد، مجرمان آزاد می چرخند

به گفته رحیمی، ما 95 درصد کودک آزاری پنهان در جامعه داریم که زمانی آشکار می شوند که یا منجر به قتل شده اند یا خبر از تجاوزی شدید منتشر شده است.

5 درصد باقی مانده هم که در آمارها ثبت می شوند با همکاری ان جی اوها و سازمانهای مدنی مردم نهاد و برخی وکلا است که آشکار می شود و آسیب دیدگان حاضر به شکایت می شوند که نتیجه آن هم می شود قصاص برای مرتکب شونده.

اما هیچ گاه جرم رخ داده را جرم شناسی نمی کنند و کسی که عامل آن ناکارآمدی اجتماعی بوده صرفا از جامعه حذف می شود. اما بحث پیشگیری بسیار مهم تر است. رحیمی خاطرنشان می کند: پیشگیری از وقوع جرم در جامعه ما انجام نمی شود. همان زنی که در شهریار آن آسیب را به بچه ها وارد می کرد قطعا مشکل روانی دارد یا آن مرد صاحبخانه که قطعا پدوفیلی دارد، آزادانه و به راحتی در جامعه می چرخند و رها هستند. نه بستری می شوند نه تحت درمان قرار می گیرند. در واقع ما علاوه بر ضعف قانون، ضعف قضاوت هم داریم.

رحیمی با اشاره به نمونه معلم زنجانی که به دختر بچه 9 ساله تجاوز می کرد، می گوید: ما وکیل گرفتیم و چند ماه اول به دلیل اینکه قانون هیچ اقدامی علیه معلم صورت نداده بود، کلی زمان برد تا توانستیم انفصال از خدمت او را بگیریم. حتی انفصال نشده بود و آموزش و پرورش همچنان شغل او را حفظ کرده بود.

رحیمی یادآور می شود: آمار درست و دقیقی از کودک آزاری وجود ندارد. قوانین ناکارآمد است و مقایسه معاون فرهنگی قوه قضاییه با کشورهای غربی، قیاسی مع الفارق است. چرا که اینجا تنها مصوبه قانونی که در راستای حمایت از حقوق کودکان می تواند تبدیل به قانون شود، بیش از 12 سال است در مجلس خاک می خورد و تصویب نمی شود اما در کشورهای دیگر حقوق کودکان بسیار اهمیت دارد و با مجرمان به شدت برخورد می شود.

در کشور ما کودکان به خصوص از سوی خانواده ها به صورت آشکار مورد آزار قرار می گیرند، اما هیچ قانون جامعی از کودک حمایت نمی کند. مثلا وقتی پدر بچه خود را می سوزاند، فردای آن روز از بیمارستان کودک را بار دیگر به همان پدر تحویل می دهند. این چرخه نامش کودک آزاری نیست؟
کودک آزاری در سر پل ذهاب افزایش یافته

رحیمی بار دیگر تاکید می کند: در کشور ما فقط وقتی کودکی از فرط آزار و آسیب بمیرد، تازه به کودک آزاری پی می برند و آن را جدی می گیرند. همین حالا در سر پل ذهاب که کودک آزاری نداشتیم، به دلیل شرایط عصبی و روانی خانواده ها که به شدت تحت فشار هستند و کسی هم توجهی به وضعیت آنها نمی کند، کودک آزاری بسیار افزایش یافته است.

این فعال حقوق کودکان خاطرنشان می کند: در جامعه ای با این میزان فقر و بیکاری و معتاد و با بالاترین آمار مصرف مخدرهای صنعتی و توهم زا و بدون هیچ قانون حمایتی از حقوق کودکان، نمی توان گفت کودک آزاری شایعی در جامعه وجود ندراد. این یک تناقض واضح است که با پارامترهای روان شناسی و جامعه شناسی ما هم خوانی ندارد.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.