تغییر جایگاه نظام تربیتی و عدم کارآیی در نهادهای متولی

تغییر جایگاه نظام تربیتی و عدم کارآیی در نهادهای متولی
در انتهای محله خاوران محلی که به ترمینال اتوبوسرانی خاوران مشهور است و محدوده تقریباً وسیعی را شامل می‌شود که بخشی از آن نیز به طور بایر رها شده است و فاصله نه چندان زیادی با سه راه افسریه دارد هر روز از اولین ساعات آغاز فعالیت‌های روزانه تا حوالی نیمروز مصرف مواد مخدر با محوریت غالب هرویین یک اتفاق بسیار عادی محسوب می‌شود.
چهارشنبه ۶ تير ۱۳۹۷
ساعت ۱۵:۵۴
کد مطلب: ۱۱۷۹۰
Share
اسکان نيوز: همه این مشکلات و بروزشان در حالی‌است که برای جلوگیری از افزایش میزان مصرف موادمخدر چه در میان دانش‌آموزان و چه در حوالی محیط‌های آموزشی هیچ فکر یا برنامه‌ای که به طور رسمی اعلام شده باشد، اندیشه نشده و گزارش رییس پلیس مبارزه با  مواد مخدر ناجا در روزهای اخیر نشان دهنده این است که صرفاً نیروی انتظامی با ساختار همیشگی کنترل و مبارزه، درحال پاکسازی است. نه آموزش و پرورش اقدامی در راستای سلامتی محیط‌های آموزشی ترتیب داده، نه در کتاب‌های درسی اقداماتی تحصیلی برمبنای آگاهی دهی به دانش‌آموزان تحقق یافته و نه هیچ ارگان دیگری اعم از سازمان بهزیستی و شورای شهر و شهرداری‌ها نسبت به این مسایل از خود تابحال حساسیت عمومی و همگانی نشان داده‌اند.

تغییر ذائقه مصرف و تنوع در موادمخدر؛ این مسئله بسیار مهم و حیاتی نیز در راستای عدم تشخیص دقیق و به موقع، یکی از مهمترین علت‌هایی است که از قضا کمتر به آن پرداخته می‌شود و درعین حال به طور کاملاً مشهود در زمره مهمترین عوامل در تشویق و ترغیب جوانان و نوجوانان در خصوص مصرف مواد مخدر محسوب می‌شود. این اتفاق نشان دهنده تنوع در مواد مخدری است که امروز در بازار سیاه موجود است و عرضه می‌شود. در این راستا جمع‌آوری مواد مخدر در اطراف مدارس به این ادعا که فقط جمع‌آوری می‌شود و جامعه آموزش و پرورش آسیبی از این مسائل نمی بیند، منطقی به نظر نمی‌رسد. بلکه اگر اینچنین باشد به استناد مثال پیشین ضربه‌ای روحی و روانی به نوجوانان و جوانان می‌زند که آثارش از آثار سوء مصرف مواد مخدر به کرات بیشتر خواهد بود.

نکته بسیار مهم دیگر اینکه تا دو دهه پیش صحبت بر سر کنترل و  سوء مصرف مواد مخدر شاید از چند نمونه پا فراتر نمی‌گذاشت. مصرف حشیش، مشروب و به طور عمده ماده سنتی تریاک به عنوان مهمترین و بیشترین میزان مصرف مخدر در میان دانش‌آموزان در سنین 16 تا 19 سال بود. اما امروز به هیچ عنوان نه اقدامات و راهکارهای دو دهه پیش می‌توانند از سوی متولیان آموزش و پرورش کشور اثرگذار باشند (البته اگر راهکارهایی مکتوب وجود داشته باشد) و نه تنوع موادمخدر صنعتی به ما اجازه بسته فکر کردن را می‌دهد.

سهولت در خرید، حمل و استعمال آسان مصرف مواد مخدر جدید باعث شده بخش کنترلی نظام آموزشی و پرورشی و خانواده‌ها عملا عاجز از نظارت و کنترل کامل جوانان و نوجوانان خود شوند.بر این اساس ارایه آمار کشف 2 تن از انواع مواد مخدر در اطراف مدارس عملاً بیانگر گسترش مصرف و شیوع مواد مخدر در میان جوانان و نوجوانان است و نپذیرفتن آن ظلمی بزرگ بر ساختار آگهی و جلوگیری از آن را می‌دهد. گویا گزاره‌ای که عنوان می‌کرد خلافکار همیشه یک قدم از قانون جلوتر حرکت می‌کند، این‌بار در خصوص شیوع و توزیع مصرف مواد مخدر کارساز بوده و نهادهای اجتماعی مذکور یک یا چند قدم از این بحران و سرایت آن عقب‌تر مانده‌اند.

بدون هیچ تردیدی باید گفت که نهاد خانواده مهم ترین عامل تربیتی کودکان و نوجوانان را به عهده دارد. اما در حال حاضر و در خصوص پیگیری و آگاهی دادن به جوانان در راستای عدم گرایش به مواد مخدر و همچنین ارایه مهمترین الگوها به منظور ممنوعیت اخلاقی به آنها از کمترین میزان اهمیت و اثرگذاری برخوردار است. در نهایت تأسف نهادهای متولی امر کنترل اجتماعی و تربیت‌های خلاق متناسب با مکانیسم‌های اجتماعی نیز از کمترین میزان اثرگذاری و ارایه فکت‌های پیشگیرانه بهره‌مند هستند.

این معضل به نوبه خود یک بحران جدی تلقی می‌شود که نیاز به درمان و توجه جدی دارد|، اما با این وضعیت ما نمی توانیم از نهادهای متولی آموزشی توقع طی کردن راهی را داشته باشیم که آنها توان حرکت در آن مسیر را ندارند. بر این مبناست که وقتی از سوی مقامات مسئول سازمان بهزیستی پایین آمدن سن مصرف مواد مخدر تا مرز 14 سالگی انکار می‌شود، باید دردمندانه در قبال این ندانم‌کاریها تأسف خورد. چرا که مشکل موجود، مسئله‌ای ورای تغییرات شاخص شناخته شده است و این شاخص درحال حاضر در پارادایم مذکور از کمترین میزان اهمیت برخوردار است.

باقی ماندن بر روال پیشین یا تکذیب عدد سنی که پیشتر در آمارهای صدالبته نه چندان متقن و موثق عنوان شده بود و عدم توجه به همه مولفه‌ها و شاخصه‌ها که در طول زمان تغییرات فاحش کرده‌اند، زودتر از آنچه که تصور می‌کنیم ما را با بروز فقدان سلامت‌های جدی روانی و فیزکی روبه رو می‌کند. فقدان سلامتی که دیگر نه فقر و سوء تغذیه عامل آن است و نه بحران در نهاد خانواده و در ارتباط زوجین با یکدیگر می‌تواند توجه مناسبی برای کم‌اثر جلوه دادن آن طرح شود. قرار گرفتن نمونه‌های آماری ما حتی در مرز 18 سال نیز بیانگر روند خطرناک و روبه انحطاطی است که نیاز به توجه جدی دارد و عملاً انکار سن 14 سال برای آغاز مصرف مواد مخدر بیشتر به یک مسکن موقت یا دل‌خوشکنک کودکانه می‌ماند تا یک نظر درست و صحیح کارشناسانه.
مرجع: جهان صنعت

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.