بچه ها در در رودخانه "بستان" و "میسا" که منتهای آن به هورالعظیم می‌رسد فوتبال بازی می‌کنند

تنها راه پایان یافتن آتش هورالعظیم، پرداخت حقابه از سد کرخه است

تنها راه پایان یافتن آتش هورالعظیم، پرداخت حقابه از سد کرخه است
وزارت نیرو همچنان گوش های خود را گرفته و چشم های خود را بسته است. 12 روز است که هورالعظیم در آتش می سوزد. مسوولان ایرانی اعلام کرده اند به دلیل مین گذاری شدن منطقه در زمان "جنگ تحمیلی ایران وعراق" و باقی ماندن آن تا امروز، نمی توان از خودروهای آتش نشانی استفاده کرد. فعالان محیط زیست نیز تاکید می کنند که راه خاموش کردن این آتش، پرداخت حق آبه هورالهویزه از سد کرخه است.
شنبه ۳۰ تير ۱۳۹۷
ساعت ۱۱:۵۱
کد مطلب: ۱۲۴۸۰
Share
اسکان نيوز-الهه موسوی: حق آبه ای که چندسالی است پرداخت نشده و با وجود درگیر شدن استان خوزستان و نیز بخش های بزرگی از ایران به پدیده ریزگرد، همچنان پرداخت نمی شود. گویی وزارت نیرو، وزارتخانه ای خارج از حوزه "منافع ملی" کار می کند و قرار است تنها منافع و مقتضیات پیمانکاران خود را در نظر آورد. جالب اینجاست که هیچکس هم نمی تواند یا نمی خواهد نظارت بر عملکرد این وزارتخانه داشته باشد؛ وزارتخانه ای که حاصل عملکرد نیم قرن اش شده است خشکسالی ایران.   
 
فعال محیط زیست خوزستان گفت: « تنها راه نجات هورالعظیم از آتشی که 12 روز است به جانش افتاده، رها کردن حقابه هور از سد کرخه است. حقابه ای که در زمان مدیریت معصومه ابتکار بر سازمان حفاظت محیط زیست مصوب شد و شخص رییس جمهور بر آن تاکید کرد؛ اما با گذشت چند سال، همچنان پرداخت نشده است و خشکسالی و ریزگرد و حالا هم آتش بر جان هور و خوزستان افتاده است.»
 
ناصرعبیات، فعال محیط زیست خوزستان در گفت وگو با اسکان نيوز گفت:« طبق اخبار رسمی عراق، آتش هورالعظیم در خاک عراق خاموش شده و تنها در بخش هایی که در خاک ایران قرار دارد همچنان شاهد آتش سوزی هستیم؛ چرا که به گفته مسوولان ایران، منطقه مین گذاری شده است و نمی توان به آنجا خودروی آتش نشانی فرستاد.»

او گفت:« ایران برای خاموش کردن آتش هور، از هواپیماهای آب پاش استفاده کرده؛ اما آتش همچنان خاموش نشده است. تمام کارشناسان محیط زیست بارها تاکید کرده اند بهترین راه حل مقابله با آتش و حتی ریزگرد خوزستان این است که حقابه هور از سد کرخه را بپردازند. اگر آب، به قسمت عظیم هور که خشک شده وارد شود؛ آتش خودبه خود خاموش خواهد شد.»

این فعال محیط زیست خوزستان تاکید کرد:« حقابه کرخه، نزدیک به 3 سال است داده نمی شود. مسوولان فقط وعده و وعید می دهند و تا امروز تمام حقابه هایی که برای هورالعظیم تعیین شده تنها بر روی کاغذ و در حرف بوده است.»

عبیات افزود:« حتی شخص رییس جمهور هم در زمانی که خانم ابتکار رییس سازمان حفاظت محیط زیست بود بودجه ای را برای کل تالاب ها و همچنین برای هورالعظیم تصویب کردند که خبرش هم از خبرگزاری ها منتشر شد؛ اما متاسفانه عملی نشد و تنها در حد همان خبر رسانه ها باقی ماند. ای کاش خانم ابتکار می ماند و این بودجه را پیگیری می کرد تا امروز شاهد این مشکلات پی در پی برای هورالعظیم نباشیم.»

عبیات در پاسخ به این سوال اسکان نيوز که "اطمینان دارید که حقابه هورالعظیم از کرخه پرداخت نمی شود؟" گفت:« چند روز پیش خود من شاهد بودم که در رودخانه "بستان" و "میسا" که منتهای آن به هورالعظیم می رسد بچه های کوچک فوتبال بازی می کردند. تا این حقابه قانونی به هورالعظیم داده نشود آتش سوزی و ریزگرد و هزار ویک معضل دیگر ادامه خواهد داشت.»

او گفت:« عامل اصلی خشک شدن تالاب هورالعظیم، رها کردن پساب کشاورزی و فاضلاب های دیگری است که به تالاب هدایت و بعد از خشک شدن، مانند لجن جمع شده و تابش خورشید و دمای 60 درجه، باعث آتش گرفتن نیزارها می شود. اینها حاوی فلزات سنگین و مواد شیمیایی است و برای سلامتی بسیار خطرناک است.»

هورالعظیم یا تالاب بزرگ که به هورالهویزه نیز شهرت دارد بزرگ‌ ترین تالاب استان خوزستان و یکی از بزرگ‌ ترین تالاب‌های ایران است. این تالاب در مرز ایران و عراق واقع شده و حدود یک سوم آن در ایران و دوسوم آن در کشور عراق قرار گرفته است. این هور از دیدگاه منابع جانوری و گیاهی بسیار غنی بوده که هم‌اینک این منابع، با نابودی روبه‌رو است.

تالاب هورالعظیم یکی از تالاب هایی است که در اثر سیاست های نادرست وزارت نیرو دچار مشکلات بسیبار جدی شده و به دلیل تأمین نشدن حق آبه مورد انتظار، با کم‌آبی روبه‌رو است. از سوی دیگر تخلفات "شرکت ملی نفت ایران" در این منطقه نیز به تخریب گسترده زیست ‌بوم آن منجر شده‌است؛ به گونه ای که بیش از نیمی از بخش ایرانی این تالاب از بین رفته‌است.

حاشیه‌ نشینان هور که مردمی از تبار عرب هستند تا پیش از جنگ ایران و عراق در ده‌ها روستا و آبادی حاشیه هور با استفاده از این تالاب و نیز از آبزیان آن، اقتصاد خانواده‌های خویش را اداره می کردند. بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲، دولت صدام حسین تلاش کرد تا این تالاب را خشک کند، چون تصور می‌کرد گروه‌های مسلحی در این محل زندگی می‌کنند. بیشتر ساکنان این منطقه که عمدتاً شیعیان بودند، پس از خشک شدن این منطقه به شهرها، و گروهی نیز به ایران نقل مکان کردند. تا سال ۲۰۰۳ و سقوط صدام که آب دوباره به این منطقه باز شد، بیشتر از 90 درصد تالاب، خشک شده بود.

خشک شدن هورالعظیم چه در ایران و چه در عراق میزان وقوع توفان‌های ریزگردی را افزایش داده‌است و باعث شده استان خوزستان با گرد و غبارهایی حدود ۲۱ برابر استاندارد مواجه شود. کارشناسان محیط زیست بارها بر اختصاص حقابه از سد کرخه برای نجات هورالهویزه تاکید کرده اند. این درحالی است که این حقابه، قانونا باید حتی در هنگامی که تالاب ها با بحران مواجه نیستند نیز به آنان پرداخت شود. حالا باید پرسید قرار است متولیان، مخصوصا وزارت نیرو تا چه زمانی چشمان خود را بر مشکلات هورالعظیم و دیگر تالاب های ایران ببندند؟!
 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.