اعلام رقم ۴ هزار کارتن خواب دارای بیماری عفونی و روانی که هیچ جا پذیرش نمی شوند

کارتن‌خواب‌ها هیچ وقت ساماندهی نخواهند شد

کارتن‌خواب‌ها هیچ وقت ساماندهی نخواهند شد
رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر از وجود 2500 کارتن‌خواب در تهران خبر داده، در حالی که این افراد اصلا معتاد نیستند، بلکه تنها کارتن‌خواب هستند و با ظاهر بسیار کثیف در تهران زندگی می‌کنند و سازمان بهزیستی برای این افراد نیز هیچ اقدامی انجام نداده است.
پنجشنبه ۱۸ مرداد ۱۳۹۷
ساعت ۱۴:۴۱
کد مطلب: ۱۳۰۸۲
Share
به گزارش اسکان نيوز، همین چند روز پیش بود که رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر آمار تکان دهنده جدید و کمتر اعلام شده ای در خصوص کارتن خوابها و وضعیت آنان عنوان کرد. یکی از عجیب ترین این آمار و ارقام که طبق معمول فقط عدد آنها توسط مسئولان مربوطه اعلام می شود و در عمل اتفاقی برای کنترل تعداد یا کاهش میزان آن صورت نمی گیرد،اعلام حدود 4 هزار کارتن خواب از کل 20 هزار کارتن خواب، دارای بیماری های عفونی و روانی، دو جنسه، معلول جسمی و حرکتی و سالخورده است و هیچ کمپ و مرکز نگهداری آن‌ها را پذیرش نمی‌کنند که پس از جمع‌آوری توسط پلیس و غربالگری دوباره به سطح خیابان باز می‌گردند و موجب آزار و اذیت مردم می‌شوند.

او تاکید کرده: اگر معتاد متجاهری مبتلا به ایدز، هپاتیت،سل بیماری‌های عفونی و... باشد، باید سازمان بهزیستی و وزارت بهداشت و دانشگاه های علوم پزشکی آن‌ها را در مراکز درمانی پذیرش کرده و معالجه و درمان کنند،اما متاسفانه هیچ اقدامی انجام نمی‌شود و این افراد با وجود بیماری‌های خطرناکی که دارند، دوباره در جامعه رها می‌شوند.

فارغ از اینکه دو جنسه ها در کنار بیماران عفونی و روانی خطرناک قرار داده شده اند در حالی که بیمار محسوب نمی‌شوند و خودشان در این میان آسیب بیشتری علاوه بر آسیبهای کارتن خوابی خواهند دید، تصور کنید یک مقام رسمی که متولی ساماندهی و حمایت از کارتن خوابهاست، آمار رسمی اعلام می کند که رقم بالای 4 هزار نفر معتاد دارای بیمار عفونی و روانی خطرناک داریم که در سطح شهر رفت و آمد می کنند و هم به خود آسیب می زنند و هم برای مردم و سلامتی آنها خطرناکند.اما به گفته سرهنگ بخشنده هیچ کس هیچ اهمیتی به آنها نمی دهد.

از سویی در حالی علی حیدری مسئول موسسه "پایان کارتن خوابی" تاکید می کند که ظرف سالهای گذشته نه تنها تعداد کارتن خوابها کاهش نیافته بلکه کارتن خوابهای مرد هم تبدیل به کارتن خوابهای زن و کودک شده اند که رئیس مبارزه با مواد مخدر هم تصریح کرده: حدود هزار و ۵۰۰ نفر از این تعداد زن هستند.

رییس پلیس مبارزه با مواد مخدر همچنین با انتقاد از دیگر سازمان‌های متولی در زمینه مبارزه با مواد مخدر ادامه داده: مردم درخصوص نگهداری معتادان متجاهر از پلیس مطالبه دارند، در حالی که نگهداری و پذیرش این افراد بر عهده سازمان بهزیستی و با همکاری سازمان‌هایی، چون شهرداری، وزارت بهداشت، سازمان فنی وحرفه‌ای، کمیته امداد، وزارت کار و دانشگاه‌های علوم پزشکی است و این سازمان‌ها باید دراین زمینه پاسخگو باشند. در واقع،۱۶ سازمان و وزارتخانه در زمینه مبارزه با مواد مخدر و پیشگیری از وقوع اعتیاد مسئولیت داشته و بودجه دریافت می‌کنند، آخرین سازمان در این خصوص پلیس است.

بخشنده معتقد است پلیس توانایی جمع‌آوری همه معتادان در ظرف مدت یک هفته را نیز دارد،اما مشکلات ما برون‌سازمانی است و متاسفانه خلاء قانونی و ضعف‌های قانونی در این زمینه وجود دارد و قانون در بسیاری موارد بازدارنده نیست. همچنین سازمان‌های دیگر به وظایف خود عمل نمی‌کنند.پلیس اما براین هم تاکید می کند که توان جمع آوری کارتن خوابهای معتاد را دارند اما کجا آنها را ببرند اسکان دهند؟

وقتی شهردار پایتخت با آسیب دیدگان اجتماعی همچون زباله رفتار می کند!

بی مسئولیتی حوزه های مختلف دخیل برای ساماندهی کارتن خوابها همین جا بهتر مشخص می شود. آنجا که پلیس کارتن خواب معتاد را بازداشت می کند، اما نه بهزیستی او را پذیرش می کند نه وزارت بهداشت او را درمان می کند.

کسی آنها را نمی بیند و هیچ کس گویا در اینکه وضعیت این تعداد انسان در همین شهر بیخ گوش همه مردم جامعه به اینجا کشیده شده است، اهمیتی قائل نیست و حتی به اندازه زباله هم آنها را نمی بینند. در همین پایتخت با این میزان کارتن خواب معتاد و بیمار و غیر معتاد، شهردارش می گوید وظیفه سازمان منصوبش فقط جمع آوری کسانی است که در آسیبهای اجتماعی هستند. از جمله کودکان کار و زباله گرد و معتادان و کارتن خوابها. کانه زباله جمع آوری می کنند که این گونه در مورد آنها صحبت می کنند. تا زمانی که چنین دیدگاه های نامناسبی از سوی برخی مسئولان موظف در خصوص آسیبهای اجتماعی وجود دارد، شاید نباید از باقی سازمانهای متولی که وظیفه خود را در این خصوص انجام نمی دهند، انتظاری داشت.

هیچ اقدامی برای کارتن خواب‌ها انجام نمی‌شود

از سویی دیگر یکی دیگر از رقم های اعلام شده که البته چندان در میان باقی آمار تازگی ندارد، وجود کارتن خوابهای غیر معتاد است که شغل های متفاوتی حتی تا استاد دانشگاهی داشته اند. رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر از وجود 2500 کارتن‌خواب در تهران خبر داده، در حالی که این افراد اصلا معتاد نیستند، بلکه تنها کارتن‌خواب هستند و با ظاهر بسیار کثیف در تهران زندگی می‌کنند و سازمان بهزیستی برای این افراد نیز هیچ اقدامی انجام نداده است.

امری که علی حیدری نیز در گفتگو با "اسکان نيوز" بر آن تاکید می کند و می گوید: من معتقدم این آمار و اطلاعات زمانی به کار می آید که قرار باشد مسئولان با این ارقام کاری انجام دهند و یا برای کمک و حمایت از کارتن خوابها قدمی بردارند. در حالی که صرفا از سوی مسئولان اعلام می شود و هیچ ارزشی ندارد.

او تاکید می کند: تاکنون ندیده ام مسئولان ذی ربط در خصوص سلاماندهی کارتن خوابها یا همین مسئولان ستاد مبارزه با مواد مخدر که این همه بودجه برای این کار دریافت می کنند،اقدام درخوری برای کارتن خوابها انجام دهند.حیدری با ابراز تاسف از این همه بدبینی و تلخی که به کار می گیرد می گوید: هیچ اتفاق مثبتی در طول همه این سالها برای کارتن خوابها که قشری از این جامعه هستند رخ نداده و هرگز هم رخ نخواهد داد.

کارتن خواب زخم باز در حال مرگ را می بریم بیمارستان می گویند به ما ربطی ندارد پذیرش نمی کنیم. او معتقد است مثلا الان که تعداد کارتن خوابهای دارای بیماری عفونی 4 هزار نفر اعلام شده و تاکنون هم اینطور بیان نشده بود، چه فرقی برای مسئولان و مردم می کند؟ 50 هزار تا هم باشند هیچ اقدام مناسبی برای آنها صورت نمی گیرد حتی برای هزار نفر هم کمکی انجام نمی شود چه برسد به آمار بیشتر. برای کسی که کارتن خواب است و سالهاست این طور زندگی می کند،اعلام این آمار هیچ کمکی محسوب نمی شود.

تازه هر از چندی آنها را بازداشت می کنند و کمی بعد دوباره آنها را به چرخه جامعه بازمی گردانند.حیدری در پاسخ به اینکه آیا خودشان با بیماران عفونی خطرناک در میان کارتن خوابها سر و کار داشته اند یا خیر می گوید: ما فراوان با این نوع بیماران عفونی روبه رو شده ایم. ما کارتن خواب بیماری داشتیم که زخم باز داشت. زنگ زدیم به اورژانس که مرجع درمانی مملکت است و گفتیم او کنار خیابان افتاده و وضعیت وخیمی دارد، آنها اعلام کردند: ما نمی توانیم به این مسائل ورود کنیم و برای نجات جان آن انسان نیامدند! وقتی آنها را به بیمارستان می رسانیم می گویند: ما نمی توانیم آنها را جراحی کنیم و پذیرش نمی کنند.و ما فقط باید بایستیم تا آنها بمیرند! او تصریح می کند:شاید موافق مردن آنها هستند.همه گویا موافق از بین رفتن کارتن خوابهای بیمار هستند.چه کسی آنها را آدم حساب می کند؟وقتی با جمع آوری کارتن خوابها، آنها را از محله ای متمرکز در کل شهر پخش می کنند.

 او با گلایه از سیاست های جمع آوری کارتن خوابها می گوید: چندی قبل کارتن خوابهایی که در یک مکان بدون آزار رساندن به کسی در شوش تجمع می کردند را از آنجا بیرون راندند و در سطح شهر پخش کردند و باعث شدند تعداد بسیاری از محله ها و کوچه پس کوچه ها هم ناامن شود. پس از آن در پارک هرندی تجمع می کردند که هیچ خانواده ای به آن پارک نمی رفت، اما به بهانه اینکه برای خانواده ها مشکل پیش آمده باز هم آنها را از آنجا بیرون راندند و آتش زدند و باز هم در نقطه ای دیگر پخش شدند. آوردیمشان در محله اوراق چی ها و در آنجا به آنها غذا می دادیم جور دیگری از آنجا هم آنها را بردند. در واقع فقط کارشان پخش کردن ناامنی در کل شهر است، به جای حل مشکل.

حیدری تاکید می کند: مسئولان مملکت اگر بخواهند می توانند ریگی را در آسمان بگیرند.در زمینه آسیب های اجتماعی هم اگر واقعا اراده ای باشد و بخواهند،می توانند بسیایر از معضلات را حل کنند، اما من تصورم بر آن است که کسی نمی خواهد آسیبهای اجتماعی از جمله مشکلات همین کارتن خوابها حل شود.

او توصیه می کند: یکی از مسئولان متولی ساماندهی همین کارتن خوابها یک شب بدون اسلحه و بی سیم و لباس رسمی به محله های مختلف سر بزند و وضعیت را بررسی کند تا ببینیم چگونه می توانند به چنین آماری دست یابند و چه اتفاقی رخ خواهد داد.
 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.