بی‌تدبیری در تصمیم شهرداری و شورای شهر اهواز

خوزستان بی‌آب و بی‌هوا ، "اوشناریوم" نمی‌خواهد!

اعتراض فعالان محیط زیست به یک تصمیم غیرکارشناسی
خوزستان بی‌آب و بی‌هوا ، "اوشناریوم" نمی‌خواهد!
اهواز هوا و آب ندارد و مردمان دارند در این نقطه از کشور زنده به گور می شوند؛ اما عده ای می خواهند با ساخت یک اوشناریوم یا آکواریوم دریایی، برای مردمان آن، شادی خلق کنند. خدا رحمت کند ملانصرالدین را که اگر بود زیبا حکایتی از این ماجرا برجای می گذاشت...
شنبه ۱۷ شهريور ۱۳۹۷
ساعت ۱۲:۴۸
کد مطلب: ۱۳۸۹۵
Share
اسکان نيوز-الهه موسوی: همین چند روز پیش بود که نامه ای از سوی شهردار اهواز، خطاب به لاهیجان زاده مدیرکل حفاظت محیط زیست خوزستان ارسال شد. نامه ای که منصور کتانباف نصب شهردار اهواز در آن، برای ساخت یک مجموعه تفریحی موسوم به "اوشناریوم" با ساخت یک استخر نمایش حیوانات دریایی و نیازمندی شهر برای ایجاد چنین فضاهایی نسبت به صدور مجوز نگهداری وبهره برداری از حیوانات دریایی درخواست شده بود. 

اگر از حقوق حیوانات هم بگذریم، از منظر "حقوق شهروندی" چنین درخواستی در شرایط کنونی مرکز استان بحرانی خوزستان، بیشتر به یک لطیفه شبیه است. برای شهری که از نظر نخستین نیازهای ابتدایی مانند هوا و آب در مضیغه است و بحران تا آن حد عمومی شده که مردم برای نبود آب آشامیدنی در خیابان ها اعتراض کرده و زدوخورد کرده اند داشتن یک اوشناریوم، نه تنها نیازمندی محسوب نمی شود که می تواند ضعف شدید مدیریت شهری به حساب آید.

اوشناریوم یا آکواریوم های عمومی، همان همتای آبی "باغ وحش"ها هستند که با نگهداری انواع موجودات دریایی یا اقیانوسی می خواهند لحظات مفرح و خوشی را برای تماشاگران ایجاد کنند.

نخستین آکواریوم عمومی در اواسط قرن 19 میلادی ساخته شد؛ یعنی درست همان زمانی که آدمی مدهوش انقلاب صنعتی بود و حیوانات را به مثابه ابزاری برای تفریح و لذت خود و اطرافیانش می دید، نه موجودات زنده ای که دارای حق حیات هستند.

فعال محيط زيست خوزستان که نخواست نامش فاش شود در اینباره به اسکان نيوز گفت:« اوج کج فهمی شورای شهر و شهرداری اهواز را می توان در این تصمیم دید. اهواز هوا ندارد ؛ آب ندارد؛ اما قرار است اوشناریوم داشته باشد. چرا به جای این کار بودجه فوق را برای آموزش محیط زیست به شهروندان و یا برای گسترش سرانه فضای سبز شهری استفاده نمی کنند؟»

او هشدار داد:« ایجاد یک شکنجه گاه حیوانات در شهری که بیش از هر جایی قربانی تصمیمات غلط مدیران در حوزه محیط زیست شده است بحران را در این شهر جدی تر می کند.»

این فعال محیط زیست با تاکید بر اینکه صورت خوزستان از بی توجهی به محیط زیست زخمی است تاکید کرد:«  مبادا رنجی دیگر، این بار در حوزه حیوانات بر این تن زخمی وارد شود.»
 
صنعت از مد افتاده جهانی

این فعال محیط زیست افزود:« در حالی که اوشناریوم ها و دلفیناریوم ها در کشورهای غربی و اروپایی در اثر فشار حامیان محیط زیست یکی پس از دیگری تعطیل می شوند، شبکه فروشندگان حیوانات دریایی به دنبال بازارهای جدید برای قربانیان خود هستند و حالا ایران را انتخاب کرده اند.»

او گفت:« سوای مسایل اخلاقی و حقوق حیوانات، خوب است مدیران شهرداری اهواز از تجربه ناموفق دلفیناریوم های کیش، تهران و تبریز درس عبرت بگیرند. تجربه ای که دستاورد اقتصادی نداشته و تنها به مرگ و رنج حیوانات آبی تبدیل شده است.»

او همچنین از مسوولان مرکز خوزستان پرسید:« مگر می شود باور کرد شهری نخلستان هایش خشک باشد و شهروندانش آب برای نوشیدن نداشته باشند ولی بیت المال را برای ایجاد چنین مراکزی خرج کنند؟! »
 
عوامل قتل عام حیوانات

به گفته سپهر سلیمی فعال حقوق حیوانات و محیط زیست، دلفین ها در محیط طبیعی بین چهل تا پنجاه و حتی 90 سال عمر می کنند. این زمان در دلفیناریوم و در بهترین حالت به بیست تا 25 سال می رسد. بیماری های شایع در این محیط کوچک، شامل عوارض پوستی ناشی از کلر محلول در آب، استرس و افسردگی به حدی که به خودکشی دلفین می انجامد است.

او در اینباره نوشته است:« پارک های دلفین، عامل اصلی قتل عام دلفین ها در "تایجی" ژاپن هستند. فیلم مستند  The Cove   توضیح کاملی بر این ماجراست و به صورت مستند از این قتل عام و پشت پرده آن رونمایی شده است. دراین فیلم که جایزه اسکار را نیز نصیب تولید کنندگان خود کرده و عمده صحنه ها به صورت مخفیانه تصویربرداری و مستندسازی شده است، به وضوح نمایش می دهد که چگونه در ژاپن خانواده های دلفین در فصل مهاجرت توسط قایق های ژاپنی به سمت مسیر بن بستی که با تورهای ماهیگیری احاطه شده اند رانده شده، دلفین های جوان و خوش قیافه زنده گیری شده و به دلفیناریوم ها فروخته می شوند و بقیه گروه، به وحشیانه ترین روش، قتل عام و گوشت آنها به بازار ارسال می شود.»

سلیمی اضافه کرد:« هر سال بیش از 20 هزار دلفین و نهنگ در تایجی ژاپن برای مصرف گوشت کشته می شوند. زیباترین دلفین ها برای اجرای نمایش در دلفیناریوم ها زنده گیری می شوند که بسیاری از آنها در مراحل شکار، نگهداری و انتقال می میرند.»

این فعال حقوق حیوانات تاکید کرد:« غیرممکن است یک دلفین بتواند زندگی مناسبی را در اسارت سپری کند. شرایط اسارت هیچ شباهتی با زندگی دلفین ها در طبیعت ندارد. در طبیعت آنها صدها کیلومتر در روز به دنبال طعمه های خود شنا می کنند ولی در پارک های دلفین، هیچ گزینه ای به غیر از خوردن ماهی های مرده و شنا کردن در دایره بی پایان استخر اسارت خود ندارند.»

سلیمی نتیجه می گیرد:« مجموعه این شرایط باعث شده "دلفیناریوم ها" به عنوان مظاهر تجاوز به حقوق حیوانات شناخته شوند و در همه جای دنیا فعالان محیط زیست خواهان تعطیلی آنها باشند. ضمن اینکه دلفیناریوم در همه جای دنیا یک تفریح لاکچری محسوب می شود؛ تفریحی که با اسارت و رنج حیوانات زبان بسته همراه شده است و ایجاد دلفیناریوم ابداً و به هیچ شکل در خدمت شهروندان متوسط و رو به پایین نخواهد بود.»


 
 
 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.