تذکر نمایندگان اهواز به محمدجواد ظریف درباره عدم پیگیری آتش سوزی هورالعظیم دربخش عراقی

تاکید بر ورود وزارت امور خارجه برای نجات "هورالعظیم"

تاکید بر ورود وزارت امور خارجه برای نجات "هورالعظیم"
در حالی که حدود 3 ماه از آتش سوزی تالاب "هورالعظیم" در خوزستان می گذرد، روز گذشته "کاظم‌نسب الباجی" و "علی ساری" نمایندگان اهواز در مجلس شورای اسلامی در تذکر کتبی خطاب به محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه، خواهان پیگیری فوری موضوع اطفای حریق نیزارهای هورالعظیم در بخش عراقی با توجه به پیامدهای زیست محیطی آن برای ایران و براساس کنوانسیون های بین المللی در گفت وگو با مقامات دولت مرکزی عراق شدند.
دوشنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۷
ساعت ۲۰:۳۱
کد مطلب: ۱۴۸۳۵
Share
اسکان نيوز-الهه موسوی: پیش از این نیز علی ساری یکبار دیگر در اینباره به وزیر امور خارجه تذکر داده بود. با این همه اما، "هورالعظیم" تمام تابستان امسال را در آتش سوخت و دودش به چشم مردم خوزستان رفت؛ مردمی که چندسالی است با ابرچالش های زیست محیطی متعددی از جمله خشکی، ریزگرد و حالا نیز آتش بزرگ ترین هور استان دست وپنجه نرم می کنند.

مسوولان محیط زیست اما تاکنون با تناقض گویی های شگفت آور که نشان از بی اطلاعی آنها از مسائل زیست بومی است اقدام موثری برای حل این بحران بزرگ نکرده اند.

عیسی کلانتری یک روز گفت آتش اساسا در بخش عراقی هورالعظیم است و به ما ارتباطی ندارد؛ روز دیگر گفت عراقی ها برای اینکه پول آب ندهند به طور عمدی، هور را آتش زده اند و یکبار هم محیط زیست پیشنهاد داد تا با هواپیمای آب پاش آتش را خاموش کنند که این راهکار طبق پیش بینی ها شکست خورد.

در این میان اما هیچکس به فریادها و راهکارهای فعالان و کارشناسان محیط زیست توجه نکرد. آنها که از همان ابتدا تنها یک راه را برای حل این معضل اعلام کردند و آنهم پرداخت "حقابه" قانونی تالاب هورالعظیم از سوی وزارت نیرو بود. مساله ای که بارها و بارها از سوی فعالان در رسانه های خبری و مجازی تکرار شد اما مسوولان محیط زیست و وزارت نیرو گوش های خود را بر آن بستند.

شاید به گمان آنها، می توان بین کشورها را "مرز اکولوژیک" گذاشت؛ درست مانند چیزی که در حوزه تقسیمات جغرافیای سیاسی کشورها رایج است. اما کسانی که از مسائل زیست بومی اندک اطلاعاتی داشته باشند می دانند که در این حوزه، به هیچ عنوان نمی توان خط و مرز کشید و هر رویدادی می تواند آثارش را تا کیلومترها و حتی فرسخ ها آنسوتر مشاهده کند. همان تئوری که نخستین بار "ادوارد لورنتس" در سال 1952 در داستان کوتاهی به نام "آوای تندر" آنرا مطرح کرد و سپس در 1961 با عنوان "اثر پروانه‌ای" در پی مقاله‌ای اعلام شد. او در سال ۱۹۷۲ مقاله‌ای با این عنوان ارائه داد که «آیا بال‌زدن پروانه‌ای در برزیل می‌تواند باعث ایجاد تندباد در تگزاس شود؟»

این پدیده به این نکته  اشاره می‌کند که تغییری کوچک در یک سیستم آشوب‌ناک چون جو سیارهٔ زمین، مثلاً بال ‌زدن یک پروانه، می‌تواند باعث تغییرات شدید از جمله وقوع توفان در کشوری دیگر، در آینده شود. اثر پروانه‌ای به این معناست که تغییر جزیی در شرایط اولیه می‌تواند به نتایج وسیع و پیش‌بینی نشده در ستاده‌های سیستم منجر شود و این سنگ بنای تئوری آشوب است که جیسون در ۱۹۹۶ آنرا بیان کرد. در نظریه آشوب یا بی‌نظمی، باور آن است که در تمامی پدیده‌ها، نقاطی وجود دارند که تغییری اندک در آنها، موجب تغییراتی بزرگ خواهد شد و در این رابطه سیستم‌های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و سازمانی، همچون سیستم‌های جوی از اثر پروانه‌ای برخوردارند و تحلیلگران باید با آگاهی از این نکته مهم به تحلیل و تنظیم مسائل مربوطه بپردازند.

با این همه به نظر می رسد نه تنها مسوولان سیاسی کشور اعتقاد چندانی به اثر پروانه ای و فرامرزی بودن مسائل زیست بومی ندارند که حتی متولیان بزرگ ترین سازمان مسوول این حوزه یعنی سازمان حفاظت محیط زیست نیز از درک این مهم عاجز بوده اند. چرا که هر بار که سخن از آتش "تالاب بین المللی هورالعظیم" شده است دوش های خود را بالا انداخته و توپ را در زمین شرکای عراقی انداخته اند. حال باید دید محمدجواد ظریف در این میان چه می کند وآیا می تواند مانند مذاکرات "برجام" سرنوشت پراهمیت یکی از بزرگ ترین تالاب های خاورمیانه را با گفت وگو و رایزنی های دیپلماتیک نجات دهد؟
 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.