الهام فخاری در نشست «بودجه از منظر شهروندان» مطرح کرد

سال آتی بهانه ای وجود ندارد، باید بودجه را با مشارکت مردم تدوین کنیم

سال آتی بهانه ای وجود ندارد، باید بودجه را با مشارکت مردم تدوین کنیم
بودجه سال 1397 شهرداری تهران در مرحله بررسی و تصویب موارد هزینه کرد است. به همین مناسبت در هجدهمین گفتگوی اجتماعی «تهران امید دارد»، الهام فخاری رئیس شورای استان تهران و نائب رئیس کمیسیون اجتماعی و فرهنگی شورای اسلامی شهر تهران ، مساله بودجه را با فعالان و صاحب نظران مدنی و تخصصی به بحث گذاشت.
سه شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶
ساعت ۱۵:۴۸
کد مطلب: ۸۷۷۳
Share
به گزارش اسکان نيوز این نشست در واقع حاصل نظرسنجی بود که الهام فخاری در توئیترش از شهروندان انجام داده بود. در این نظرسنجی شش پرسش به ترتیب زیر از شهروندان پرسیده شد تا موضوع های مغفول یا کمتر توجه شده در بودجه مورد توجه قرار گیرد

در بودجه سال 97 شهرداری، ردیف مستقل برای تأمین امنیت و کاهش خشونت علیه زنان در فضاهای شهری وجود ندارد. آیا زنان در تهران در فضاهای شهری احساس امنیت می کنند؟

در شرایط درگیری بیش از 30 درصد مردم تهران با نوعی از اختلالات روانی، اختصاص ردیفی با هدف ارتقای سواد سلامت روانو بهبود شرایط محیطی و حذف عوامل آسیب رسان تا چه حد ضروری است؟

جایگاه کشور ما در شادی در رده نازل 105 است، فضاهای شهری در کشور ما غم زده اند و رخدادهای شهری که مورد حمایت قرارگرفته اند ، نه شادی آفرین که مروج غم هستند، با تغییر ردیف های بودجه به سوی شادی و نظارآفرین در فضاها و رخدادها(ایونت) موافقید؟

به نظر شما کدامیک باید در بودجه در اولویت داشته باشند؟الف) تقویت یگانهای سدمعبر برای برخورد با دستفروشان(49 میلیارد)

ب)اختصاص فضای مناسب برای دست فروشان و مشارکت آنان(0 تومان)

 5. مجموع سرمایه گذاری شهرداری تهران ، برای تسریع حرکت خودروها 250 برابر تسریع حرکت پیاده، دوچرخه و توان یابان است، شما با تغییر سیاستهای حمل و نقل به تسهیل حرکت پیاده، دوچرخه و توان یابان موافقید؟

6. با بررسی پیوست(1) آیین نامه اجرایی مصوبه شهر دوستدار کودک، هیچ فعالیتی و برنامه ای در این راستا در بودجه لحاظ نشده است، تنها ذیل برنامه حمایت از نهاد خانواده،طرحی تحت عنوان اجرای طرح های اجتماعی و فرهنگی کودکان به مبلغ 1 میلیارد تومان پیش بینی شده است. به نظر شما این مبلغ کافی است؟

الهام فخاری مطرح کرد که پرسشهای نظرسنجی و موضوع های انتخاب شده براساس شاخص های شهر شاد happy city index)) وبرنامه های لیست امید که میثاق ما بوده است، تدوین شده اند.

شهر امن برای زنان ضرورت حضور و مشارکت زنان

زهرا مالکی طراح «طرح کاهش خطرپذیری فضاهای شهری برای زنان» و مجری این طرح در مناطق 7،10،13،16،18 شهرداری، سخنران این نشست در موضوع بررسی بودجه از منظر زنان بود.

مالکی اهمیت شهر امن برای زنان را به جهت تاثیر آن بر حضور و مشارکت زنان برشمرد. وی گفت که آنچه مطرح کردیم «طرح کاهش خشونت علیه زنان در شهر» بود که به «طرح کاهش خطرپذیری فضاهای شهری برای زنان» تغییر یافت.شهرداری نگاهش آن بود که نقش رفتار زنان در بروز خشونت بررسی شود اما با بررسی که انجام دادیم و نظراتی که زنان در محلات مختلف ارائه دادند ، این مساله به نقش رفتار زنان و مردان در بروز خشونت تغییر یافت و اصلاح شد.

مالکی توسعه شهری را همزمان که با ایجاد شغل فرصتهایی برای زنان ایجاد کرد، به دلیل ایجاد حاشیه نشینی و آسیبهای اجتماعی و فضاهای بی دفاع موجب پدیداری مانع برای حضور زنان دانست و هدف از این طرح را شناسایی و مداخله مخاطرات فضای شهری از طریق زنان ساکن محلات ذکر کرد.

مالکی فرایند طرح را چنین توصیف کرد: نخست مطالعات اسنادی و تجارب جهانی داشتیم که در کشورهای مختف طرح های شهرهای دوستدار زنان بررسی شدند ، سپس با روش ارزیابی سریع مخاطرات شناسایی شدند و دستگاه های خدمات دهنده بررسی شدند و در کارگاه های بحث متمرکز با مشارکت زنان نقشه اجتماعی تهیه شد و مخاطرات فهرست و اولویت دهی شدند ، سپس محله امن برای زنان از طریق زنان تصویر شد، به زنان آموزش طرح نویسی داده شد و طرح هایی برای ارتقای امنیت محله تهیه شد، حتی در مرحله تأمین مالی نیز شهرداری عمدتا به زنان واگذار کرد تا از منابع محلی تأمین شود. طرح های مختلفی چون استقرار کانکس کتابخانه در زیر پل جوادیه، روشنایی معابر، آموزش های فرهنگی از طریق نشریه و بروشور به زنان از جمله این موارد بود. بسیار سعی داشتیم و این خواست در منطقه 16 وجود داشت که خانه های اسکان اضطراری ایجاد شود اما موافقت نشد.

شهر مردم را عصبانی کرده است

امیر حسین جلالی روانپزشک و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، سخنران نشست در موضوع سلامت روان بود.

وی با بیان اینکه طی 15 سال با یک ابزار واحد وضعیت روانی ساکنان تهران سنجش شده است گفت که در سال 78 میزان اختلالات روانی  22 درصد بود اما اکنون به 34 درصد رسیده است. این میزان در زنان، افراد بیوه و مطلقه، بیکاران و فارغ التحصیلان دانشگاهی بالاتر است.

به گفته امیرحسین جلالی، در مردمی که انقلاب،جنگ، بحرانها و تحریمهای اقتصادی را دیده اند و به صوت دائمی با قوانین پیش بینی ناپذیر و انواع تهدیدات روانی و فیزیکی مواجه هستیم، بر روی کاغذ و به لحاظ منطقی باید شاهد فروپاشی بود و اینکه وضعیت هنوز به این مرحله نرسیده است، جای امیدواری دارد.

جلالی عوامل مختلف چون ناامنی شهری به ویژه برای زنان، آلودگی هوا، آلودگی صوتی، نامناسب بودن شهر برای تردد را در وضعیت جاری موثر دانست.

به گفته جلالی، اختلالات جسمانی سازی و اضطراب در شهروندان تهرانی بالاتر است و این به دلیل افرایش فشارهای شهری و بالارفتن تحریک پذیری است. در چنین شرایطی ، ایجاد کلینیک های خشم پاسخگو نیست و اقدام پس از وقوع است.

به گفته جلالی، سواد سلامت روان در وضعیت فعلی پایین و حدود50 درصد است و در این وضعیت شهرداری بایستی به ارتقای سواد سلامت روان ، بهبود شرایط محیطی و هدایت و هماهنگی خدمات برای نیازمندان واقعی آن کمک نماید.

پیاده پذیری باید در تمامی ابعاد بودجه دیده شود

سخنران بعدی نشست«بودجه از منظر شهروندان»، محمدکریم آسایش به عنوان نماینده سازمان مردم نهاد «مجمع حق بر شهر باهمستان» بود. موضوع صحبت وی مساله جایگاه پیاده و دوچرخه در بودجه و مقایسه اش با بودجه سواره بود.

وی ابتدا مطرح کرد : وقتی راجع به سهم پیاده و دوچرخه در بودجه صحبت می کنیم، یکی از لوازمش جایگاهی است که بتواند در سیاستگذاری و پایش و تخصیص بودجه حساسیت ایجاد کند و این جایگاه کارگروه پیاده و دوچرخه در شورا و شهرداری است که خالی است و تا زمانی که این جایگاه نباشد، نمی توان سهم مطلوبی برای پیاده و دوچرخه شاهد بود.

آسایش سپس گزارشی از وضعیت بودجه پیاده و سواره در بودجه ارائه کرد و گفت : اکنون بودجه بخش سواره 5 هزار و 557 میلیارد و 177 میلیون تومان است  و بودجه پیاده و معلولان و سالمندان 135 میلیارد و 47 میلیون تومان و بودجه دوچرخه 3 میلیارد و 877 میلیون تومان. بودجه سواره از مجموع بودجه پیاده،معلولان و سالمندان، دوچرخه و حمل و نقل عمومی(اتوبوس  و مترو) بیشتر است، در حالی که برنامه توسعه سواره راه از افق 1404 طرح جامع حمل و نقل و ترافیک و طرح جامع شهر تهران جلوتر است اما برنامه های حوزه پیاده، معلولان،سالمندان و دوچرخه و حمل و نقل عمومی حتی از افق 1397 برنامه پنج ساله دوم شهرداری عقب تر است.

این عضو مجمع حق بر شهر باهمستان با بیان اینکه 4 میلیون و 193 هزار و 946 خودروی پلاک تهران نسبت به سرانه خودرو در جهان بالا نیست، اما آنچه بالاست، تعداد دفعات استفاده از خودرو در شهر است. بیان کرد: دلیل بالا بودن تعداد دفعات استفاده از خودرو همین تخصیص بودجه بوده است که از آن می توان با اصطلاح چرخه شیطانی ترافیک یاد کرد، یعنی تصور شده راه ساخته شود، معابر تعریض شود و حتی معابر طبقاتی شوند تا ترافیک کاهش یابد اما تقاضای سفر بالا رفت و ترافیک و آلودگی هوا بیشتر شد.

محمدکریم آسایش به برنامه های نجفی شهردار تهران اشاره کرد و گفت: در برنامه های شهرداری جناب نجفی مشاهده می کنیم که صحبت ازگسترش حرکت پیاده و دوچرخه، توسعه مترو، نوسازی و توسعه ناوگان اتوبوسرانی و تاکسیرانی شده است اما آنچه تعیین کننده عمل است بودجه است که مانند سابق است و از بودجه 17 هزار و 500 میلیاردی ، 5 هزار و 557 میلیارد یعنی نزدیک به یک سوم به سواره اختصاص یافته است. با این شرایط نمی توان انتظار کاهش ترافیک و کاهش آلودگی هوا را داشت.

آسایش سپس به مساله پیاده پذیری اشاره کرد و مطرح کرد: مطابق منشور بین المللی پیاده پذیری و شاخص های پیاده پذیری اعم از کرومبک و بانک جهانی، لورن دانیل و واکنومیک ، پیاده پذیری به عوامل مختلفی اعم از ایمنی، راحتی، دلپذیری، کاربری ها، فرهنگ پیاده، فضای سبز و خدمات شهری و مبلمان شهری بستگی دارد و وقتی می گوییم پیاده در بودجه دیده شود، فقط مقصودمان در حمل و نقل و ترافیک و به عنوان عابر نیست، گرچه وضعیت پیاده به عنوان عابر هم اسفناک است. پیاده باید در بخشهای مختلف بودجه اعم از حمل و نقل، شهرسازی، خدمات شهری و اجتماعی و فرهنگی دیده شود.

عضو سازمان مردم نهاد مجمع حق بر شهر باهمستان، خواستهای تغییر بودجه را چنین شرح داد: به صورت مشخص باید این مسیر را تغییر داد و دیگر به بخش سواره که از افق برنامه است جز موارد نگه داشت و تعمیر تخصیص بودجه نداد و بودجه توسعه سواره را که حدود 5 هزار میلیارد تومان است را به صفر رساند و بدین صورت تخصیص داد:
- 122میلیارد(علاوه بر 3 میلیارد فعلی) به دوچرخه  تا سهمش در سفرهای شهری براساس برنامه پنج ساله دوم شهرداری ، 1.5 درصد سفرهای شهری شود.

- 2 هزار و 621 میلیارد تومان برای 5242 اتوبوس معادل جا به جایی خودروهای شخصی تک سرنشین در تهران

- 986 میلیارد و 400 میلیون تومان برای 1233 واگن مترو معادل جا به جایی خودروهای شخصی تک سرنشین در تهران

- 1270 میلیارد و 600 میلیون تومان برای پیاده(پیاده روها و پیاده راهها)، مناسب سازی و روان سازی و دسترس پذیری برای معلولان و سالمندان، مطالعات کاربردی ترافیک(از جمله سنجش پیاده پذیری شهر تهران). این موضوع سنجش پیاده پذیری دارای اهمیت است تا شناخت داشته باشیم که در هر نقطه چه اقداماتی لازم است.

در بخش بودجه پیاده نیز آنچه بیشتر دارای اهمیت است، پیاده پذیری و احیای جایی برای پیاده است در نقاطی که این جایگاه از بین رفته و محلات به خاطر آن آسیب دیده اند که مثالهای بارزش بزرگراه نواب و امام علی هستند.

آسایش در انتها با ذکر اینکه اگر می خواهیم شهر ورشکسته نشود باید جلوی هزینه سالانه 10 هزار میلیارد تومان(دو برابر سوبسید بودجه به سواره) که براساس حداقل دستمزد وزارت کار سالانه در ترافیک تهران اتلاف می شود ارا گرفت و شعار خودرو بس را در بودجه عملیاتی سازیم، گفت: تمامی موارد مورد بحث یعنی امنیت زنان در شهر، دستفروشی، سلامت روان و شهر دوستدار کودک به پیاده پذیری و حضور پذیری در شهر کمک می کنند و اینها مکمل هم شهری برای زندگی می سازند.

ساماندهی دستفروشی گامی برای رسمیت بخشی به آن

زهرا افراز به عنوان نماینده انجمن دیده بان مدنی یکشهر، آخرین سخنران این نشست بود که به موضوع دستفروشی پرداخت.

افراز نتیجه اعلامی را حاصل پژوهش انجمن یکشهر در سه شهر تهران،رشت و اهواز در مورد دستفروشان بساط گستر و مغازه داران عنوان کرد و با بیان اینکه این مساله حساسی است که تعارض منافع در آن وجود دارد، نیازمند دقت لازم در اقدام دانست.

افراز تلاش برای تشکیل تعاونی برای دستفروشان از طریق وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی را گامی در راه کمک به ساماندهی موضوع ذکر کرد که انجمن یکشهر در خصوص آن در حال تلاش است.

وی اعلام کرد که 7 نقطه را در شهر تهران برای اجرای پایلوت انواع بازارچه های پایلوت اعم از روز بازار، شب بازار، پارک بازار و پارکینگ بازار مورد بررسی قرار داده اند که بتواند با احتساب دستفروشان مترو 1500 دستفروش را پوشش دهد که این امر براساس هر محل ساماندهی معادل 300 میلیون تومان، 2 میلیارد و 100 میلیون تومان می شود .

افراز مطرح کرد که با اجرای پایلوت، مسائل و ابعاد مختلف طرح با مشارکت دستفروشان بررسی  می شود  و سنجش ظرفیت می شود که چه میزان در کل شهر مورد نیاز است و طرح از حالت پایلوت سراسری خواهد شد.
نماینده انجمن یکشهر در انتها هدف را رسمیت بخشی و قانونی سازی دستفروشی به عنوان شغل دانست که ساماندهی گامی در راستای آن است.

به سمت بودجه ریزی مشارکتی باید حرکت کنیم

الهام فخاری در انتها نشست را چنین جمع بندی نمود که خروج بودجه از تاریکخانه گام مهمی بود که برداشته شد و اینکه حساسیت هست و درباره بودجه بحث و پیشنهاد می شود می تواند به اصلاح بودجه کمک کند، گرچه باید انتظاراتمان اصلاح طلبانه و با توجه به دشواری ها باشد. برای سال آتی دیگر بهانه کمبود زمان نیست و ما این تداوم روند سابق بودجه را نمی پذیریم. باید تصور دشوار از بودجه  شکسته شود و بودجه به زبان مردم آموزش داده شود و باید از فرایندهای بودجه نویسی از بالا فاصله گرفت و به سمت بودجه ریزی مشارکتی حرکت کنیم. شاید به نظر برسد که هنوز زود است اما باید باور داشته باشیم می توانیم. اگر کشورهای دیگر برای مثال سنگاپور که به تازگی برای اجلاس هبیتات به آن سفر داشتم، توانستند، ما هم می توانیم.
 
 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.