شهر دیگر با نظارت بیشتر

چگونه شورای شهر را نظارت پذیر کنیم؟

چگونه شورای شهر را نظارت پذیر کنیم؟
الهام فخاری رئیس شورای استان تهران، آمنه شیرافکن روزنامه نگار و فعال زنان و مهسا اسدالله نژاد از کمپین«شهردیگر» در نشست «چگونه شورای شهر را نظارت پذیر کنیم» به گفتگو در خصوص مسائل و موانع و راههای نظارت پذیری بر شورا پرداختند.
چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۶
ساعت ۱۲:۲۳
کد مطلب: ۹۱۵۹
Share
به گزارش اسکان نيوز، یکشنبه 13 اسفند در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی نشستی با عنوان ««چگونه شورای شهر را نظارت پذیر کنیم» برگزار شد.

مطابق برنامه سخنرانان این نشست شامل الهام فخاری رئیس شورای استان تهران و نائب رئیس کمیسیون اجتماعی و فرهنگی شورای اسلامی شهر تهران، آمنه شیرافکن روزنامه نگار و فعال زنان، مهسا اسدالله نژاد نماینده کارگروه دیدبانی تشکل«شهردیگر» و امیر یعقوبعلی از اعضای «شهردیگر» بود، اما در هنگام برنامه، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه در اقدامی غیرمنطقی مانع سخنرانی امیر یعقوبعلی که پیش از این دوره دولت آقای احمدی نژاد در سال 89 از این دانشکده اخراج شده بود و اکنون در دانشگاه شهید بهشتی مشغول به تحصیل است، شد و حتی از برگزارکنندگان جلسه تعهد گرفت که وی در نشست صحبتی نکند.

بنابر گزارش اختصاصی اسکان نيوز، سخنرانان هر یک از منظر خود چالشها و امکانات نظارت پذیری شورا را مورد نقد و بررسی قرار دادند.
 از بیم های شورا تا امیدهای آن: تبختر اصلاح طلبان و یکدستی شورا تا وعده شهرداری شیشه ای نخستین سخنران نشست، آمنه شیرافکن روزنامه نگار  و فعال زنان بود که با از دیدگاه دغدغه های رسانه به طرح مساله در خصوص نظارت پذیری شورا پرداخت و مطرح کرد.

یکی از ضعف ها برای نظارت رسانه که به دانشگاه بر می گردد فقدان آموزش روزنامه نگاری تحقیقی و عدم تربیت روزنامه نگار تحقیقی هست.
بخشی از مشکل در روزنامه نگاری تحقیقی نیزبه محدودیتهای رسانه ها بر می گردد، برای مثال وقتی خبر فساد مالی آقای عیسی شریفی قائم مقام آقای قالیباف می آید، همکارانم 5 – 6 ماه قبل اطلاع پیدا می کنند اما رسانه ها محدودیت دارند تا زمان قطعیت موضوع، به تدریج اسنادی را منتشر کنند و اجازه تحقیق روی موضوع را به خبرنگاران بدهند.

وی سپس مساله محدودیتهای دسترسی به اطلاعات و رانتهای حاصل از آن را اشاره کرد: عمده نقدهایی که خبرنگاران شهری دارند فقدان دسترسی به اطلاعات است که حال باید دید اصلاح طلبان چه قدر به وعده هایشان در خصوص شفافیت و بانک اطلاعات عمل می کنند چون تاکنون دسترسی به اطلاعات خبرنگاران از مجرای ارتباطات شخصی با اعضای شورا میسر می شد که این هم در رسانه و هم در شورا موجد رانت می شد.

نمونه ای برای این فقدان روزنامه نگاری تحقیقی مساله خرید مزدا 3 توسط موسسه همشهری توسط مدیرعامل جدید آن بود، این موضوع در رسانه ها چندان انعکاس نیافت و اینکه رسانه ای به این بپردازد که چیدمان و فرایند خرید آن چگونه بود، موسسه همشهری به چه مجوزی این خرید را انجام داد در حالی که خودروهای مجلس، پرشیا هست.

نمونه دیگر موضوع انتصاب فرزند آقای موسوی لاری به سمت مدیرکلی هماهنگی امور مناطق شهرداری تهران بود که این پرسش شود که چه مبنا و فرایندی داشته است، اخیرا آقای عارف در گفتگو با روزنامه شرق در پاسخ به این سوال گفتند ایشان در لیست 42 نفره برای انتخاب شورا بودند و برای اینکه شائبه نشود کنار رفتند و این حق طبیعی ایشان است که اکنون سمت بگیرند. در حالی که مشخص نیست آیا همه آن 21  نفر دیگر که کنار رفتند از لیست آیا سمت گرفتند، آیا براساس شایستگی بوده است؟ اکنون شاهد تبختری در اصلاح طلبان هستیم که نمونه اش در اظهارنظر آقای عارف در خصوص موضوع ژن خوب است که می گویند: آیا شما به اصالت خانوادگی اعتقاد ندارید؟

نمونه سوم در خصوص مسائل روزنامه نگاری تحقیقی، آقای حمزه شکیب هستند، ایشان در شورای سوم بودند و اصولگرا بودند اما فرد سالمی بودند، ایشان اسناد بسیاری از تخلفات شهری و برج سازی ها داشتند اما وقتی به ایشان رجوع می شد از طرف روزنامه هایی مثل شرق، سرمایه، روزگار که هم اصلاح طلبی داشتند، پرهیز داشتند از ارائه اسناد، چون اصلاح طلبان این اسناد را منتشر نکنند.

آمنه شیرافکن سپس با طرح موضوع وعده شهرداری شیشه ای و توجه به فرصت کوتاه اصلاح طلبان، به طرح پیشنهادهایش برای شفاف سازی پرداخت.

بحث بعدی که ایده آل تیپ ما هست و اعضای شورا هم شعار آن را داده اند، موضوع شهرداری شیشه¬ای¬است که برای این برنامه ارائه شده و تئوریزه گشته اما طی چند ماه گذشته چندان نشانه های عملیاتی شدن آن را ندیدیم.

اصلاح طلبان خیلی فرصت کوتاهی دارند و آنچه در فضای جامعه هست فضای ناامیدی شدیدی هست که از قضا برخی جریانات سیاسی بی تمایل نیستند این فضا تشدید شود، اصلاح طلبان باید این فرصت کوتاه را غنیمت بشناسند و واقعا به دنبال الگوسازی باشند و برای الگوسازی به عنوان خبرنگار یک پیشنهادم این است که در امکانات رسانه ای که دارید از جمله همشهری، شهرنوشت و روابط عمومی ها، روزنامه نگاری تحقیقی را آموزش دهید و از این نهراسید که حتی در رسانه های تابعه نیز نقد شوید.

پیشنهاد دیگر بحث آنلاین بودن تمام اطلاعات است. مردم در پروژه های شهری درگیر شوند و نظرشان خواسته شود. برای مثال در پروژه صدر در روزنامه سرمایه، تحقیقی از ساکنان پیرامون صدر انجام دادم که نارضایتی ساکنان از آلودگی صوتی، افت قیمت املاک و مساله بدمنظری و آلودگی هوا مشهود بود و اگر نظر مردم خواسته شده بود، شاهد سازه ای مثل پل صدر نبودیم. یک خطری در این شورا هست و آن یک لیستی و یک دستی آن است که ممکن است مانع بروز اطلاعات شود، در شورای گذشته به دلیل تعارض دو طیف اطلاعاتی ناشی از این تفاوت درز می کرد اما در شورای فعلی اینطور نیست و محرمانه کردن یک سری داده ها به راحتی می تواند صورت پذیرد.

البته نکات مثبتی هم علاوه بر این انتقادها هست که به علنی شدن جلسات یکشنبه ها و حضور خبرنگاران در جلسات کمیسیون ها اشاره کرد.
باید تجمع قدرت و ثروت و نگرش فرادستی و فرودستی در مدیریت شهری را تغییر داد.


سخنران دوم نشست، الهام فخاری به ترسیم دشواری های نظارت پذیری در شورا، شهرداری و جامعه پرداخت. وی در آغاز از ممانعت جهت سخنرانی امیر یعقوبعلی در نشست انتقاد کرد و گفت: ابتدا باید از این مفهوم و واژه نظارت پذیری استفاده کنم و بپرسم که چرا  آقای یعقوبعلی را اجازه حضور در نشست ندادند؟ اگر قرار است دانشگاه و آن هم دنشگاه علامه طباطبایی که دانشگاه مادر علوم انسانی است، مانع نقد شود، این نقد کجا باید اتفاق بیفتد؟ و این نشانه دشواری راه نظارت پذیری است. 

الهام فخاری با ذکر اینکه هیچ مصلحتی بالاتر از حقیقت نیست به نقد نگرش مصلحت جویانه در مدیریت شهری پرداخت و گفت :بسیاری از این محرمانگی ها و ناگفتنی ها و آنچه باید مرئی شود اما نادیدنی می شود و به اتاق های بسته فرستاده می شود تحت عنوان «مصلحت» اتفاق می افتد اما با پایبندی به اینکه هیچ مصلحتی بالاتر از حقیقت نیست، سعی خواهم کرد در مسیر نظارت پذیری صحبت کنم.

رئیس شورای استان تهران بر استقلال اعضای شورا تأکید کرد و مطرح نمود: گفته می شود که چون یک لیست هستیم، یکدست هستیم،اما ما یک لیست هستیم اما یکدست نیستیم، من فکر می کنم که اگر یک لیست باشد، چه دو طیف و چه سه طیف باشد، اگر بناست که توافقی گفته و ناگفته اتفاق بیفتد و مسائل خاصی به نفع افراد و گروههای خاصی محرمانه بماند، تداوم روابط فرادست و فرودستی است و ربطی به این لیست و آن لیست ندارد و بستگی به این دارد که افراد در عین هماهنگی با طیف خود، ارزشهای بنیادینی دارند که به آنها پایبند هستند و به مردم و شهر باور داشته باشند. این ارزشها با زندگی افراد پیوسته است که چقدر افراد با شفافیت، صداقت و شهامت در کنار مردم زندگی می کنند. هرچه نقابها کمتر باشد و این جلسه و آن جلسه افراد فرق نکند، نظارت پذیری بیشتر است.

الهام فخاری چالش نظارت پذیری در مدیریت شهری را تجمع ثروت و قدرت و دشواری شراکت آن با مردم دانست و بیان داشت: خواه ناخواه مدیریت شهری نهادی است که در آن قدرت و ثروت متمرکز است  و افرادی هم که در مدیریت شهری هستند همه مال امروز نیستند بلکه ریشه دارند و در ساختار قدرت و ثروت جا گرفته اند و مسلم است  ترجیح می دهند منافع،گلوگاه ها و اطلاعات ویژه شهر در دست گروه خاصی باقی بماند و با جمعیت 10 تا 14 میلیونی شهر تهران آن را شریک نشوند و این نیاز به تحول بزرگی دارد پذیرش این شراکت، شراکت با 10 میلیون نفری که تعداد قابل توجهی اش کودک هستند و هیچ جا دیده نمی شوند و دیگران برایشان تصمیم می گیرند و می سازند، با ماشین جا به جایشان می کنند چون صلاح و مصلحتی در کار است. همینطور زنان به عنوان نیمی از جامعه.

وی این مساله ثروت و قدرت را در مورد شورا نیز صادق دانست و به دشواری های شورا نیز اشاره کرد.

در شورا هم این موضوع قدرت و ثروت هست، به ویژه در نحوه مواجهه با جوانان. به جوانان سهم می دهند به شرطی که حرف شنوی داشته باشند و به دنبال نکات در تونل ها و دالانهای تصمیم¬گیری نباشند. می¬گویند که چه کار داری با این مسائل، در این کلانشهر بزرگت کردیم و بهت سهم دادیم،دیگر وارد این مسائل نشود.

فخاری سپس از نظارت پذیری فراتر رفت و به نظارت کنندگی و ابعاد آن پرداخت و نقش رسانه، دانشگاه ، نهادهای مدنی و شهروندان را تشریح کرد:
بخشی از این نظارت که به پالایش و خودسازی افراد برمی¬گردد اما بخش مهمی از نظارت برعهده مهار و  کنترلی است که از بیرون باید اتفاق بیافتد. مهار و کنترلی که برای شورا می¬تواند اتفاق بیفتد یکی از مهم ترین مسیرها و نهادهایش رسانه است. آیا رسانه ما رسانه نظارت کننده مستقل است؟ بخشی از رسانه وابسته است، بخشی از رسانه تضعیف شده است،بخشی از رسانه تحقیر شده است. شما یک فرد تحقیرشده را خیلی بهتر می توانید به خدمت بگیرید وقتی در جایگاه قدرت قرار بگیرید. و این فرقی بین اصلاح طلب و اصولگرا ندارد. خیلی برتابیده نمی شود که بگویند تشخیص درست نیست و مصلحتی که در نظر می گیری، مصلحت نیست و این دردناک است. در این فضا اصحاب رسانه هستند. به یکی عزت نفس می دهند و به خدمت می گیرند، به یکی اطلاعات می دهند و در اختیار می گیرند و بدین ترتیب رسانه ای که باید ناظر بر شورا باشد، در خدمت شورا قرار می گیرد. چرا خبر به صورت گزینشی بیرون می آید؟ مگر همه در صحن نیستند؟ مگر مخالف و موافق مسائل ندارد؟ اتفاقا این 6 ماه مهم است که در موردش حرف بزنیم چون شعار دادیم.

برای چه بعضی چیزها بزرگ میشود و برخی چیزها اصلا دیده نمی شود؟ در شورا بر فرض مصلحتی را تشخیص می دهند، مابقی کجا هستند؟ رسانه کجاست؟ مجامع تخصصی و دانشگاه کجا هستند؟ بعد از رسانه،مهم ترین نهاد نظارتی، روشنفکری دانشگاه است. دانشگاه است که نهادهای تجمع ثروت  و قدرت را به چالش می کشد و نقد می کند و عدالتخواه است.

مساله¬ای که در سطح شهروندی داریم ، این است که شهروندان با حقوق و تکالیف خود آشنا نیستند. اگر یک پروژه مال تجاری در پیرامون محیط مسکونی اش دارد ساخته می¬شود، می¬تواند به عنوان یک فرد و خانواده برود شکایت کند و این فرایند را متوقف کند. اطلاعات حقوقی مردم و امیدشان به پاسخگویی و نتیجه بخشی پایین هست. فرایندهای قضایی بسیار طولانی و کند هست.

در انتها نائب رئیس کمسیون اجتماعی و فرهنگی شورا برخی اقدامات در شورا در راستای نظارت پذیری  را تشریح کرد و لوازم تکمیل و تقویت آن را مطرح کرد.
فخاری گفت: با این وجود، در دوره فعلی، گامهای خوبی نیز برداشته شد. در بحث بودجه که معمول نبوده که به اطلاع عموم رسانده شود و این تصور وجود داشت که بودجه امری فنی است که به مردم مربوط نیست و مردم از آن سر در نمی آورند اما در همه دنیا موضوع های خیلی پیچیده حتی ریاضیات پیشرفته را از طریق بازی برای گروه های سنی مختلف از جمله کودکان قابل فهم و آموزش می کنند و چرا در مورد بودجه این اتفاق نیفتد یا چرا در مورد طرح جدید و عجیب ترافیک! اتفاق نیفتاد؟ گام اول قراردادن بودجه در سایت بود اما این ایراد وارد است که آن را ساده سازی نکردیم. گرچه برخی احزاب و گروه های مدنی یا رسانه ها در قالب اینفوگرافی اقداماتی انجام دادند. برای سال 98 اما باید بودجه را ساده کنیم و نشان دهیم به حق مردم برای نظارت بر شهر قائل هستیم.¬گام بعدی در مورد بودجه این هست که به مردم آموزش دهیم هر قسمت از بودجه مربوط به کدام سیاستها و پروژه هاست و آن وقت برای مثال این سوال پیش می آید که چرا هزینه حقوق و دستمزد در بخش سد معبر  باید اینقدر بالا باشد؟

گام بعدی که باید برداشته می شد از سوی دانشگاه و نهادهای مدنی بود. آیا پکیج نقد بودجه ارائه شد و ما نشنیدیم یا ترتیب اثر ندادیم؟ بخشی به دلیل این است که این تمرین و آمادگی وجود نداشته است، حال که این گشایش رخ داده، برای سال آینده آماده باشیم.

مااکنون فضای مجازی را در اختیار داریم و این امکانی است برای همگانی شدن مسائل اما هنوز کاربرد فضای مجازی برای ما کاربرد مچ گیری و افشاگری دارد، در صورتی که می شود نظارت پذیری را از طریق اطلاع رسانی درست،آموزش ضمنی و پیشنهادهای مناسب دنبال کرد و پیگیری برای به نتیجه رسیدن آنها. ما سعی کردیم در کمیته اجتماعی با مشورتهایی که گرفتیم، نه در جایگاه اینکه کمیته اجتماعی فقط درگیر آسیبها شود و برود با بدبختها عکس بیندازد، بلکه در مسیری که مردم را درگیر سیاست خوانی، سیاستگذاری و برنامه ریزی شهری کند و مردم را به شرکای نظارت کننده تبدیل کند. نخستین قدم، ورود مجامع دانشگاهی و مجامع مدنی به این حوزه است.

در موضوع بودجه قدم مهمی که برداشته شد از طریق فضای مجازی و گفتگوهای اجتماعی«تهران امید دارد» نظرخواهی کردیم و بودجه را به ویژه در حوزه های مغفول به نقد و بررسی¬گذاشتیم و پیشنهادها را به شورا بردیم و خوشبختانه علی رغم تمامی چالشها در شورا، آنها را مصوب کردیم و بودجه بر مبنای آنها اصلاح شد. شاید اینها چندان بزرگ نباشند اما تغییر رویکرد هستند.

در قیمت گذاری های بلیط مترو هم رویکرد مردم و  متخصصان را دریافت کردیم و موفق شدیم براساس آن در قیمت گذاری تعدیل ایجاد کنیم.
مشی فرادستی و فرودستی همراه با این تمرکز قدرت و ثروت شبه امپراتوری که ضرورتی در پاسخگویی هم نمی دید و هنوز هم نمی بیند  نهادینه شده است و تغییر این فرهنگ سازمانی زمانبر و دردناک است.

هم باید به نظارت پذیری قدرت فکر کرد و هم نظارت کنندگی نهادهای مدنی،رسانه ها،دانشگاه و شهروندان. خیلی اوقات فضای مجازی توانسته است اولویتها و مسائل و تصمیم های مدیریت شهری را تغییر دهد. اینها تاثیرش را در نطق های پیش از دستور و تذکرها و موضوع های قابل پیگیری نشان داده است. نمونه آن بازگرداندن خانه نیما بود.

از ضرورت تعیین حدود شورا تا انتشار گزارش جلسات کمیسیون ها

مهسا اسدالله نژاد  به عنوان نماینده کارگروه دیدبانی«شهردیگر» ابتدا از آغاز کار این تشکل و ضرورت و رویکرد این گروه به دیدبانی شورا گفت: شهر دیگر با امید خیلی بزرگی شروع به فعالیت کرد و یک تقاطعی بود که افراد از گروه های مختلف با تجارب متفاوت مدنی به هم پیوستند در یک برهه زمانی و تلاش کردند که فضای اصلاح طلب و اصولگرا را در انتخابات بشکنند و گفتار سومی را عرضه کنند و در فضای انتخاباتی هم تا حد زیادی هم موثر بود و پس از آن شهر دیگر چنان که گفته بود با انتخابات نیامدیم که با انتخابات برویم، یکی از کارویژه هایش برای پیگیری تحقق شهردیگر، نظارت و دیدبانی درنظر گرفت که این نظارت و دیدبانی در کنار فعالیت پژوهش و فعالیت رسانه قرار گرفت. نقش دیدبانی و نظارت این بود که به تعبیر سقراطی نقش مگسی را ایفا کند که وزوز کند و نگذارد که  در شورا ، امور آنگونه که بود و به روال طبیعی خود پیش برود. این اسطوره شفافیت هم ما را ترغیب کرد که این اسطوره را شفاف کنیم.

نماینده کارگروه دیدبانی«شهر دیگر» سپس به تشریح اقدامات تشکل متبوع خود برای دیدبانی شورا پرداخت.

در گام نخست برای هر عضو شورا پروفایلی در سایت شهردیگر تشکیل دادیم و اظهارنظرات آنها را جمع کردیم. اما مساله شکاف بین نظرات و فعالیتها بود و اینکه این نظرات رسانه ای و توئیتری چه تاثیری تصمیم های شورا دارد؟ بخشی از نظرات در حوزه تصمیم گیری هنوز ناروشن هست، برای مثال جلسات کمیسیون ها صورتجلساتش ارائه نشده است. در همین کمیسیون اجتماعی و فرهنگی شورا که خانم فخاری نائب رئیس آن هستند تنها یک صورتجلسه کمیسیون در سایت قرار داده شده است.

در گام بعد تصمیم گرفتیم گزارش فصلی و تفصیلی شورا را تهیه و منتشر کنیم و عملکرد شورا را براساس شاخص ها ، مطالبات، برنامه ها و وعده های اعضای شورا ارزیابی نماییم. 

مهسا اسدالله نژاد بر رویکرد «شهردیگر» در دیدبانی تأکید کرد و تفاوت بین درخواست از شوا و فشار به شورا را تشریح کرد و گفت: ما در شهر دیگر ممکن است اکنون متهم شویم که خیلی امیدواریم و اینکه تصور می کنیم که از طریق زیر ذره بین قراردادن شورا می توانیم آپاراتوس مدیریت شهری را تغییر دهیم. شهر دیگر فکر نمی کند که می خواهد از شورای شهر درخواست کند و در این پوزیشین قرار نداریم و  اصلا معتقد نیستیم که هیچ فعال شهری از شورا باید درخواست کند به این معنی که فرادستی وجود دارد که از آن مطالبه کنیم که این کار را بکن. اینگونه کاری هم پیش نخواهد رفت، یعنی وقتی شورای شهر یک ساختار متجمع از ثروت و قدرت است، با درخواست کردن در آن اتفاقی نمی افتد. چیزی که ما به دنبال آنیم، نه درخواست کردن از شورا که فشارآوردن به آن است.

این یک تمرین و دست ورزی برای ماست که چگونه می توان به نفع بیرون مانده ها از سیستم (اعم از کودکان کار،دستفروشان، زنان،معلولان، اقلیت های دینی و ...)، بر سیستم مدیریت شهری اثر گذاشت و گفتار شهری را متأثر کرد.

اسدالله نژاد در پایان، پرسش های «شهردیگر» از شورا را در مسیر دیدبانی مطرح کرد. آنچه به لحاظ اجرایی در این راه فشار آوردن از شورا می خواهیم، نخست پاسخ به این پرسش است که حد و حدود شورا کجاست؟ کجا می تواند تصمیم بگیرد و کجا نمی تواند؟ برای این حد و حدود اهمیت دارد که وقتی این حدود گم باشد، اعضای شورا همواره می توانند فیگور ما هم مخالفیم بگیرند و مسئولیت نپذیرند.

مساله دیگر آن است که چه مواضعی برای دیده بانی مهم هستند.¬آیا نطقهای پیش از دستور مهمند؟ نطقهای پیش از دستور چه وجه اجرایی و مصوباتی دارد؟ یا مسائلی نظیر ماجرای هزینه های اربعین توسط شما و خانم امانی و سایر اعضاء مطرح و تذکر داده می شود که دولت باید کمک شهرداری کند و نه بالعکس و این هزینه ها چرا باید شود اما روند سابق تکرار می شود و اتفاقی نمی افتد. 
در مساله انتصابات این سوال بود که جایگاه نظارتی شورا کجاست و شورا چه می تواند کند؟

در مساله جمع آوری کودکان کار که بحث مهمی شد اما مشخص نشد بالاخره شورا چه می تواند کند و پس از پاسخ شهرداری، دیگر پیگیری انجام نشد.

در بحث بودجه پرسشهایی مطرح بود که مشخص نیست برخی چه وجه اثرگذاری خواهند داشت. برای مثال عدم شفافیت ردیف بودجه مساجد و هیئتها یا ردیف بودجه 10 میلیارد تومانی بنیاد شهید. اگر اعضای نمی توانند ایستادگی کنند،فرایندهایی که برای این بودجه ها فشار می¬آورند را شفاف کنند و گزارش دهند. مورد دیگر نیز پاداشهای اتفاقی شهرداری تهران که 45 میلیارد تومان است.

در این نشست، علاوه بر بحث در خصوص نحوه نظارت پذیری شورا، مباحثی جدی نیز در خصوص چگونگی کنشگری شهری، عملکرد شورا و شهرداری، مساله جمع آوری کودکان کار، موضوع تغییر نام خیابان کارگر شمالی به زنده یاد مصدق مطرح شد. 
 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.