آسیب شناسی وضعیت نزاع و درگیری در کشور؛

خشونت نهادینه شده در مردم/ خشونت در تهران بالاتر از همه استانهاست

خشونت نهادینه شده در مردم/ خشونت در تهران بالاتر از همه استانهاست
طبق گزارشی که بر اساس اطلس وزارت کار در خصوص وضعیت نزاع و درگیری و خشونت در کشور از سال 87 تا سال 94 منتشر شده است، استان های چارمحال و بختیاری،اردبیل و کهگیلویه و بویراحمد سه استان با بیشترین میزان نزاع و درگیری در کشور هستند.
چهارشنبه ۲۲ فروردين ۱۳۹۷
ساعت ۱۱:۲۴
کد مطلب: ۹۵۸۲
Share
سیستان و بلوچستان، هرمزگان و خراسان جنوبی نیز کمترین نرخ درگیری و نزاع در کشور را داشته اند. به گزارش "اسکان نيوز"، آمار سالهای 95 و 96 اعلام نشده است، اما همان موقع اعلام شد که از سال 89 به بعد کم کم نرخ درگیری و خشونت در استانها کاهش یافته است. برخی کارشناسان معتقدند این نوع آمارهای اطلس آسیب های اجتماعی ایران چند زاویه دارد.

اول آنکه اینها آمارهای ثبت شده بر اساس آمار پزشکی قانونی و شکایت در کلانتری ها و ارجاع به دادگاه هاست و بنابراین همه آمار نزاع و درگیری این نمی تواند باشد و خیلی ها شکایتی ثبت نمی کنند تا قابل پیگیری باشد و یا در بانک اطلاعاتی ثبت شود. از طرفی آمار غیر رسمی نزاع و درگیری و خشونت در برخی کلان شهرها به خصوص در تهران بسیار بیش از این آمار ثبت شده است.

همچنین از سویی دیگر برخی تحلیلگران و کارشناسان آسیب شناس معتقدند در استانی همچون سیستان و بلوچستان، بسیاری از فرآیند شکایت و ثبت آن آگاه نیستند و اصولا یکی از دلایلی که این استان در آمار آسیب های اجتماعی رتبه های پایینی را به خود اختصاص می دهد به این دلیل است و اصلا برای شکایت به جایی مراجعه نمی کنند که آمار واقعی مثلا نزاع در آنجا مشخص شود.

اما مصطفی اقلیما استاد دانشگاه شهید بهشتی و آسیب شناس در گفت‌وگو با "اسکان نيوز" این تحلیل را رد کرده و معتقد است: یکی از دلایلی که آمار درگیری و نزاع در استانی همچون سیستان و بلوچستان پایین است، به دلیل قبیله گرایی و ایل و طایفه ای بودن این افراد است. بدین معنی که اصولا آنها مشکلات و اختلافات و درگیری های خود را از طریق کدخدامنشی و ریش سپیدی و بزگ قبیله حل می کنند وبه همین دلیل به جایی شکایت نمی کنند که آماری از آنها ثبت شود، وگرنه این گونه نیست که آنها از روند شکایت یا ثبت در پزشکی قانونی آگاهی نداشته باشند.

اقلیما تاکید می کند:عمدتا در شهرهای کوچک خیلی ها حوصله و کشش شکایت کردن را ندارند و به دنبال پیچیدگی ها و دردسرهای بروکراسی و دادگاه و و این دوندگی ها نمی روند. بنابراین این آمار شاید چندان هم درست به نظر نرسد.اقلیما اما در خصوص استانهایی که آمار نزاع و دعوای آنها بالاست، به خصوص در استانهای چارمحال و بختیاری و کهگیلویه و بویراحمد، وقتی درگیری و نزاع اتفاق میفتد،به دلیل نوع فرهنگ خاص و تعصبات منطقه ای وضعیت به گونه ای دیگر پیش می رود و میزان ثبت شکایت ها افزایش می یابد. به عنوان مثال در این نوع بافت فرهنگی برخی ها هستند برای اینکه جلوی دیگران کم نیاورند می روند از کتک کاری و درگیری و نزاع شکایت می کنند.

چون برایشان افت دارد حقشان خورده شود. یا در استانی همچون اردبیل اگر درگیری و اختلافی بین مردم در سطح شهر ایجاد شود، به راحتی حرف زدن تمام نمی شود و عمدتا کار به کلانتری و دادگاه و شکایت می کشد و افراد هر طور شده حق خود را می گیرند. همه این تفاوت ها در میزان نزاع و درگیری ثبت شده در استانهای مختلف به دلیل تفاوت های فرهنگی و اختلافات دیدگاه ها در این شهرها با هم است. وی ادامه می دهد: از آن سو مثلا در جنوب کشور مردم آن قدری اهل دعوا و نزاع نیستند.نوع زندگی آنها متفاوت است. دقیقا به دلیل همان فرهنگ منطقه ای متفاوت.

خشونت در تهران بالاتر است،اما خیلی از آنها به شکایت منجر نمی شود

به گفته اقلیما درگیری و نزاع و سطح خشونت در تهران بسیار بالاتر از همه استانهاست. اما بسیاری از مردم به دنبال شکایت نمی روند و اصولا فرصت ندارند دوندگی های دادگاه و روند شکایت را طی کنند. خیلی اوقات مثلا دعوای خیابانی یا تصادف در همان خیابان به خوبی و خوشی و با حرف زدن تمام می شود. اما این عدم مراجعه بدان معنا نیست که میزان خشونت در جامعه کاهش یافته است.

این آسیب شناس معتقد است: با وجود بحران هایی که هر روز در جامعه ایران سطح و میزان آن به طرق مختلف افزایش می یابد، از بحران افزایش قیمت دلار و ترس از فقیرتر شدن بیشتر و گران شدن همه نوع کالا که تاثیر کاملا مستقیمی در زندگی مردم می گذارد گرفته تا بحران های اجتماعی و سیاسی و تنش های منطقه ای و استرس های ناشی از لغو هر لحظه برجام و فقر و اعتیاد گسترده و بیکاری بالا در جامعه، خشونت نیز به همان میزان گسترش می یابد.

وضعیت به گونه ای شده است که شما از کنار در یک واحد در آپارتمان عبور می کنید، صدای بلند و فریاد زدن را از داخل خانه می شنوید که تازه دعوا نیست، اما آن قدر بلند و با تنش با یکدیگر صحبت می کنند که شما تصور می کنید مردم در حال دعوای شدید با یکدیگر هستند! در واقع اوضاع روانی مردم طوری شده که حرفهای عادیشان را هم با صدای بلند می زنند،خیلی ها اعصاب آرام ندارند. در اداره ها ارباب رجوع یک سوال از کارمند جرات نمی کند بپرسد، از قاضی در دادگاه ها نمی توان سوال پرسید و یا به چیزی اعتراض کرد.

اقلیما تصریح می کند: به نظر من خشونت در بین مردم نهادینه شده است. به طوری که هر کسی به نحوی فشارهایش را به دیگری از طریق همین فریاد زدن و نزاع منتقل می کند. همه فشارها ودرگیری ها زنجیروار در جامعه منتقل می شوند.شما ببینید چه میزان قرص های آرام بخش در جامعه مصرف می شود. همه این سلسله مراتب خشونت و درگیری از در خانه تا جامعه و محل کار به یکدیگر مرتبط است.من معتقدم ارتباطات انسانی از بین رفته و تبدیل به ارتباطات منفعتی شده است.اقلیما تاکید می کند: ریشه همه این خشونت ها و درگیری ها و نزاع ها، نبود امنیت اجتماعی، شغلی، اقتصادی و فقر بالا و بیکاری زیاد است.

اگر امنیت روانی بابت ثبات اقتصادی یا سیاسی یا اجتماعی باشد، میزان خشونت در میان مردم و در برخورد با بکدیگر هم کاهش می یابد.در نهایت همه این فشارها باعث می شود رشد جامعه متوقف شود. جامعه روز به روز عقب تر می رود.با خشونت و عصبانیت و درگیری نمی توان جامعه را به پیشرفت رساند.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.